Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy czesc 4

Dane dotyczące częstości zdarzeń niepożądanych i powiązanych zmian reżimu nie zostały usunięte. Definicje terminów i wyników
Pacjentów sklasyfikowano zgodnie z wynikami wszystkich podstawowych testów wrażliwości na leki, które przeprowadzono na próbkach plwociny pobranych wcześniej lub do 31 dni po rozpoczęciu zindywidualizowanego schematu. Pacjenci, u których izolaty nie byli oporni na co najmniej izoniazyd i ryfampinę, zostali wykluczeni z analizy. Wielokooporna gruźlica została zdefiniowana jako oporność zarówno na izoniazyd i rifampinę, ale nie na zarówno środek do wstrzykiwania, jak i fluorochinolon. Rozległa oporna na leki gruźlica została zdefiniowana jako potwierdzona laboratoryjnie oporność na wszystkie poniższe, co najmniej: izoniazyd, rifampinę, dowolny fluorochinolon i jakikolwiek drugi wstrzykiwalny środek9. Chociaż kolejne testy oporności przeprowadzono w przypadkach braku reakcji na leczenie, pacjenci nie zostali przeklasyfikowani zgodnie z tymi wynikami.
Zastosowano standardowe definicje leczenia, ukończenia leczenia, niepowodzenia leczenia i zgonu27. Brak leczenia był zdefiniowany przez lekarza punkt końcowy przypisany po niepowodzeniu prób powrotu do terapii tych pacjentów, którzy nie przestrzegali swojego schematu leczenia. Nawrotową chorobę definiowano jako dwa lub więcej pozytywnych wyników bakteriologicznych lub wznowienie leczenia po zakończeniu leczenia lub wyleczenia.
Analiza statystyczna
Użyliśmy oprogramowania SAS, wersja 9.12, do analizy danych. Wszystkie wartości P – obliczone w teście chi-kwadrat dla zmiennych dychotomicznych, współczynników nieparzystych i współczynników hazardu oraz testu t-Studenta lub Satterthwaite dla wartości ciągłych – były dwustronne. Efekt ciężko opornej na leczenie gruźlicy w czasie do punktu końcowego (konwersja kultury, wyleczenie lub śmierć) oszacowano za pomocą metody limitu dla produktu.28 Dane zostały ocenzurowane, gdy odnotowano wynik inny niż śmierć. W dniu 12 września 2007 r. Kontynuowano kontrolę pacjenta (i cenzurę danych) dla pacjentów nadal leczonych.
Wyniki
Spośród 810 pacjentów otrzymujących zindywidualizowane schematy, 651 miało izolaty, które były badane pod kątem wymaganych leków w punkcie wyjściowym. Rozległa oporna na leki gruźlica została zidentyfikowana u 48 z tych pacjentów (7,4%); wielolekooporna gruźlica została zidentyfikowana w pozostałych 603 (92,6%). Żaden z siedmiu pacjentów, którzy zmarli przed leczeniem, nie był zarażony wirusem HIV; jeden z tych pacjentów (14,3%) chorował na gruźlicę o dużej oporności na leki, a wszyscy inni (85,7%) mieli gruźlicę oporną na wiele leków.
Tabela 1. Tabela 1. Rozkład wyjściowej charakterystyki pacjenta według profilu oporności. Pacjenci z gruźlicą o dużej oporności na leki przeszli przed badaniem więcej schematów leczenia niż pacjenci z wielolekooporną gruźlicą (średnia [. SD] reżimów, 4,2 . 1,9 vs. 3,2 . 1,6; P <0,001). Pierwsza grupa posiadała również izolaty oporne na więcej z 12 czynników lub klas, dla których rutynowo wykonywano testy lekowrażliwości (8,4 . 1,1 vs. 5,3 . 1,5, P <0,001). Jednoczesne zakażenie HIV było rzadkie, występowało u dziewięciu pacjentów z wielolekooporną gruźlicą (1,5%) iu żadnego z pacjentów z gruźlicą o dużej oporności na leki (p = 1,00) (tab. 1).
Rysunek 1
[więcej w: protezy akrylowe, przychodnia medycyny rodzinnej, bostonka u dzieci ]

Powiązane tematy z artykułem: bostonka u dzieci protezy akrylowe przychodnia medycyny rodzinnej