Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 5

Kaplan-Meier Estymaty wyników wśród osób z PBL z fenotypem PBL i limfocytozą. Panel A pokazuje odsetek osób pozostających przy życiu oraz odsetek osób, które przeżyły i nie były leczone z powodu CLL. Panel B pokazuje odsetek osobników ze stabilnym MBL z fenotypem CLL, zdefiniowanym jako brak objawów lub cech CLL i utrzymanie stabilnej liczby limfocytów (liczba mniejsza niż dwukrotnie w prezentacji). Tabela 3. Tabela 3. Ryzyko progresywnej limfocytozy i śmierci u osób z PBL z fenylem CLL i limfocytozą, według przedstawionej cechy. Sekwencyjny monitoring z medianą obserwacji 6,7 roku (zakres od 0,2 do 11,8) przeprowadzono u 185 osób z fenotypem CLL-MBL, skierowanym do badania aktualnej lub poprzedniej liczby limfocytów powyżej 4000 na milimetr sześcienny. Rycina pokazuje ich wyniki w skali Kaplana-Meiera, Tabela zawiera ich dane wynikowe, a Tabela 3 zawiera listę czynników ryzyka progresji limfocytozy i śmierci.
Postępującą limfocytozę zaobserwowano u 51 ze 185 osób (28%) w okresie obserwacji, a liczba limfocytów powyżej 30 000 na milimetr sześcienny wystąpiła u 31 z 51 pacjentów. Całkowita liczba limfocytów w prezentacji była istotnym czynnikiem ryzyka progresywnej limfocytozy w analizie jednoczynnikowej, ale nie analizą wieloczynnikową. Poprzednio używany punkt odcięcia 5000 limfocytów na milimetr sześcienny nie przewidywał postępującej limfocytozy ani rozwoju CLL. Liczba komórek B w prezentacji była jedynym znaczącym niezależnym czynnikiem, który przewidywał progresywną limfocytozę, niezależnie od tego, czy oceniano za pomocą punktów odcięcia, czy jako zmienną ciągłą. Po medianie 6,9 lat obserwacji (zakres od 0,2 do 11,5), całkowita zmiana liczby limfocytów była niewielka lub żadna u osób z liczbą komórek B poniżej 1900 na milimetr sześcienny w momencie prezentacji. Współczynnik ryzyka dla rozwoju postępującej limfocytozy wynosił 1,46 (95% przedział ufności [CI], 1,12 do 1,91) dla każdego wzrostu 1000 komórek B na milimetr sześcienny w prezentacji (P = 0,005 według modelu proporcjonalnych hazardów Coxa).
Spośród 51 pacjentów z postępującą limfocytozą dalsze dowody progresywnej CLL, głównie limfadenopatii, rozwinięte u 28 (55%) i 13 z tych 51 pacjentów ostatecznie wymagało chemioterapii (Tabela 1). Leczenie rozpoczęto po medianie 4,0 lat (zakres od 1,1 do 10,1) po wstępnej diagnozie. Oszacowana szybkość progresji do CLL wymagająca leczenia wśród osób z fenotypem CLL-MBL prezentującym limfocytozę wynosiła 1,1% rocznie (95% CI, 0,7 do 1,9). Żaden z ocenianych czynników – w tym wiek, płeć, poziom hemoglobiny, całkowita liczba limfocytów, liczba limfocytów T, liczba komórek B i ekspresja CD38 z komórek B – przewidywała zwiększone ryzyko progresji choroby lub konieczności leczenia. Spośród 13 leczonych pacjentów 7 żyje, a mediana 1,9 roku (zakres od 0,0 do 8,6) obserwacji od rozpoczęcia leczenia.
W grupie kontrolnej odnotowano 62 zgony u pacjentów z fenotypem CLL-MBL i limfocytozą podczas obserwacji. Wiek i poziom hemoglobiny w diagnostyce fenotypu CLL-MBL były jedynymi niezależnymi czynnikami związanymi z całkowitym przeżyciem
[więcej w: badania alergologiczne kraków, gorczyca mielona, terapia uzależnień wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: badania alergologiczne kraków gorczyca mielona terapia uzależnień wrocław