Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca

U pacjentów z ostrą niewydolnością serca proponowano wczesną interwencję z dożylnym środkiem rozszerzającym naczynia krwionośne jako cel terapeutyczny, mający na celu zmniejszenie stresu ściany serca i potencjalnie uszkodzenie mięśnia sercowego, co korzystnie wpływa na długoterminowe rokowanie pacjentów. Metody
W tej podwójnie ślepej próbie losowo przydzielono 2157 pacjentów z ostrą niewydolnością serca do otrzymywania ciągłego wlewu dożylnego ularytydu w dawce 15 ng na kilogram masy ciała na minutę lub pasującego placebo przez 48 godzin, oprócz przyjętej terapii. . Leczenie rozpoczęto po medianie 6 godzin po wstępnej ocenie klinicznej. Wyniki leczenia były następujące: zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych podczas mediany obserwacji trwającej 15 miesięcy i hierarchiczny złożony punkt końcowy, który ocenił początkowy 48-godzinny przebieg kliniczny. Czytaj dalej Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 8

W większości przypadków ci pacjenci nie mieli nagłego początku zatrzymania krążenia, ale zamiast tego mieli zatrzymanie akcji serca podczas stopniowego pogarszania się ostrego stanu chorobowego, w przypadku którego EMS był już aktywowany. Aresztowania EMS z zatrzymaniem krążenia są prawdopodobnie kontrolowane z wyższą jakością resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz szybszym i skuteczniejszym stosowaniem defibrylatorów niż zatrzymanie krążenia z interwencją osoby postronnej, co może wyjaśnić, dlaczego pacjenci z zatrzymaniem krążenia przy EMS mieli najmniejsze ryzyko uszkodzenia mózgu lub karmienia piersią wstęp do domu. Jednakże śmiertelność z przyczyn ogólnych była istotnie wyższa wśród osób, które przeżyły 30 dni, w których stwierdzono zatrzymanie krążenia za pomocą EMS niż w przypadku osób, które zostały poddane defibrylacji, co można wyjaśnić wyższym wskaźnikiem wieku i współczynników współwystępowania u osób, które cierpiały na EMS z powodu zatrzymania krążenia. Wskaźniki zarówno obserwowanej RKO, jak i defibrylacji osób postronnych znacznie wzrosły wśród osób, które przeżyły 30 dni w latach 2001-2012. Wzrosty te są prawdopodobnie związane z wieloma ogólnokrajowymi inicjatywami podjętymi w Danii, w tym powszechnym obowiązkowym i dobrowolnym szkoleniem z zakresu RKO; powszechne rozpowszechnianie zautomatyzowanych defibrylatorów zewnętrznych; wprowadzenie pracowników służby zdrowia w centrach ratunkowych, ułatwienie CPR z udziałem dyspozytora; oraz tworzenie i łączenie zautomatyzowanego rejestru zewnętrznych defibrylatorów z centrami wysyłkowymi, umożliwiając pracownikom służby zdrowia prowadzenie obserwatorów do najbliższych zautomatyzowanych defibrylatorów zewnętrznych (osoby postronne same mogą zlokalizować najbliższy zautomatyzowany defibrylator zewnętrzny za pomocą aplikacji na smartfony) .7 37 Ogólnie rzecz biorąc, zmiany w wynikach funkcjonalnych obserwowane po wdrożeniu tych inicjatyw sugerują, że systematyczne krajowe wysiłki mające na celu poprawę postępowania w przypadku zatrzymania krążenia mogą prowadzić do poprawy nie tylko w przeżyciu, ale także w funkcjonalnym nietkniętym przeżyciu. Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 8

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 7

Uwzględniono dane dla 2527 z 2855 pacjentów; osoby z brakującym statusem w przypadku CPR osób postronnych lub defibrylacji osób trzecich (328 pacjentów) nie są uwzględniane w analizach. Kwadraty wskazują szacunkowe wartości punktowe (bezwzględne ryzyko), a I oznacza przedziały ufności 95%. Bezwzględne roczne ryzyko niedotlenienia mózgu lub przyjęcia do domu opieki było najniższe w grupie z zatrzymaniem krążenia za pomocą EMS (3,7%, przedział ufności 95% [CI], 2,5 do 4,9) (Ryc. 4 i tabela S11 w Dodatek dodatkowy). Jednak najniższe bezwzględne roczne ryzyko zgonu odnotowano w grupie osób przechodzących w boczną defibrylację (2,0%, 95% CI, 0,0 do 4,2). Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 7

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 6

W tym samym przedziale czasowym odsetek 30-dniowych osób, które doznały niedotlenienia mózgu po zdiagnozowaniu lub przyjęciu do domu opieki w ciągu roku obserwacji, a także odsetek zmarłych w ciągu roku obserwacji, znacznie się zmniejszył. (Rysunek 2). Indywidualne ryzyko uszkodzenia mózgu i przyjęcia do domu opieki również zmniejszyło się z czasem. Nie stwierdzono istotnych różnic w ryzyku niedotlenienia mózgu w zależności od regionu. Dodatkowe szczegóły na temat trendów czasowych w okresie badania podano w tabelach od S5 do S10, a szczegółowe informacje na temat różnic regionalnych znajdują się w sekcji Wyniki w dodatkowym dodatku. Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 6

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 5

Pacjenci, u których wystąpiło zatrzymanie krążenia z rozpoznaniem EMS, a pacjenci, którzy nie otrzymali reanimacji osób postronnych, byli starsi i mieli wyższe wskaźniki współwystępowania Charlson niż pacjenci w grupach, w których przebywają osoby postronne. Pacjenci z grupy osób postronnych-CPR częściej niż początkowo rytmicznie wykonywali wstrząsalny wstrząs, niż pacjenci z grupy osób nie będących w stanie czuwania i resuscytacji lub grupa osób, które doznały defibrylacji. Chociaż grupa badana przy pomocy EMS miała najniższe prawdopodobieństwo rytmu wymagającego defibrylacji (47,1%), personel EMS ostatecznie wykonał defibrylację u 75,0% tych pacjentów. Prawdopodobieństwo defibrylacji EMS było istotnie większe wśród osób, które przeżyły CPR świadkiem, niż tych, którzy tego nie zrobili (Tabela 1). Powyższe cechy podobnie dotyczą osób, które przeżyły zatrzymanie akcji serca z przypuszczalnymi przyczynami sercowymi (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 5

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem czesc 4

W przypadku zmiennych kategorycznych z więcej niż dwiema kategoriami trendy czasowe były testowane regresją logistyczną dla każdej kategorii osobno. W analizach wyników analizowano tylko te zdarzenia, które wystąpiły w ciągu roku po zatrzymaniu krążenia. Regresję Coxa zastosowano do oceny powiązań pomiędzy interwencjami osób trzecich a zagrożeniem wynikowym, z dostosowaniem na rok zatrzymania krążenia, wiek, płeć, wskaźnik punktacji współistniejącej Charlson, przyczyną zatrzymania krążenia, stanem świadka i czasem pomiędzy rozpoznaniem zatrzymania krążenia i analizą rytmu serca EMS. . Bezwzględne ryzyko uszkodzenia mózgu lub przyjęcia do domu opieki uzyskano dla grup obserwowanych przez EMS i osób postronnych wykorzystujących stratyfikowany szacunek Aalen-Johansen (bez dalszego dostosowania) i przez połączenie modelu regresji wielokrotnej specyficznej dla Cox dla ryzyko uszkodzenia mózgu lub przyjęcia do domu opieki z zastosowaniem Coxowego modelu regresji wielokrotnej dla zagrożenia konkurującym ryzykiem śmierci bez uszkodzenia mózgu lub przyjęcia do domu pielęgniarskiego.28 Całkowite ryzyko uszkodzenia mózgu lub przyjęcia do domu pielęgniarskiego zgodnie z interwencją osoby postronnej i EMS Status potwierdzony został odnotowany wraz z umieralnością z jakiejkolwiek przyczyny, obie bez dalszej korekty. Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem czesc 4

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem cd

Domniemana przyczyna zatrzymania krążenia została określona na podstawie informacji z aktów zgonu z Duńskiej Rejestru Rejestru Śmierci oraz diagnozy rozładowania z Duńskiego Krajowego Rejestru Pacjentów, z użyciem wcześniej opisanych metod. 7,10,22,23 Do oszacowania wskaźnik punktacji charłorficznej Charlsona (wyniki wahają się od 0 do 37, z wyższymi punktami wskazującymi na więcej współistniejących stanów), dane na temat rozpoznania rozładowania zostały zebrane z duńskiego Krajowego Rejestru Pacjentów przez 10 lat przed zatrzymaniem krążenia w indeksie i zebrano dane o odkupieniach na receptę z duńskiego Krajowego Rejestru Recepty na 180 dni przed zatrzymaniem krążenia w indeksie (Tabela S2 w Dodatku Uzupełniającym) .23-25 W naszych analizach podzieliliśmy osoby, które przeżyły na cztery grupy, zgodnie z charakterem reakcji osoby postronnej: brak reanimacji osób postronnych obserwator CPR (ale bez defibrylacji), defibrylacja osoby postronnej (niezależnie od statusu CPR osoby postronnej) i świadek EMS zatrzymanie akcji serca. Rezultaty Zmienne i Miary
Statystyka Dania jest organem rządowym, który zebrał dane dotyczące hospitalizacji w domu od 1994 r., Stosując sprawdzone metody identyfikacji rezydentów we wszystkich typach domów opieki oraz używania adresów ulicznych i powiązań z duńskim cywilnym rejestrem osobistym w celu uzyskania osobistych informacji adresowych.26 Wszystkie zdarzenia beztlenowe uszkodzenie mózgu (międzynarodowa klasyfikacja chorób, wersja 10. rewizji [ICD-10], G93.1) pomiędzy hospitalizacją a 1-letnią obserwacją, w tym zdarzeniami między wskaźnikiem zatrzymania krążenia a 30 dniem, odnotowano Duński Krajowy Rejestr Pacjentów (dodatkowe metody i dane dotyczące niedotlenienia mózgu są podane w Dodatku Uzupełniającym) .23 Informacje o zgonach zostały odzyskane z Duńskiego rejestru przyczyn zgonów i rejestru cywilnej rejestracji osobowej.21,22 Wykorzystanie informacji z tych źródeł danych, przeanalizowaliśmy następujące roczne wyniki: niedotlenienie mózgu lub przyjęcie do domu opieki, śmierć z jakiejkolwiek przyczyny i złożony końcowym punktem niedotlenienia mózgu, przyjęcia do domu opieki lub śmierci (w zależności od tego, co nastąpi wcześniej).
Analiza statystyczna
Regresja logistyczna została wykorzystana do przetestowania różnic między grupą pacjentów, którzy przeżyli po 30 dniach, a grupą pacjentów, którzy nie przeżyli po 30 dniach w związku z interwencjami osób postronnych i rokiem kalendarzowym. Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem cd

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad

Przeanalizowaliśmy również czasowe zmiany w tych interwencjach osób postronnych i wyniki w latach 2001-2012. Metody
Ustawienia badania
Dania obejmuje 16 573,41 mi2; w latach 2001-2012 liczba ludności wzrosła z około 5 355 000 do około 5 581 000 osób. Od czerwca 2001 r. Personel ratownictwa medycznego (EMS) w Danii systematycznie informuje o każdym przypadku pozaszpitalnego zatrzymania krążenia, w wyniku którego osoby postronne lub EMS rozpoczęły resuscytację w Duńskim Rejestrze Kardio. Szczegółowe informacje na temat tego rejestru można znaleźć w sekcji Metody dodatku dodatkowego, dostępnej wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem

Wpływ interwencji osób postronnych na długoterminowe funkcjonalne wyniki wśród osób, które przeżyły pozaszpitalne zatrzymanie krążenia, nie był szeroko badany. Metody
Połączyliśmy ogólnopolskie dane na temat pozaszpitalnych zatrzymań krążenia w Danii z danymi dotyczącymi wyników czynnościowych i odnotowaliśmy roczne ryzyko niedotlenienia mózgu lub przyjęcia do domu opieki oraz zgonu z jakiejkolwiek przyczyny u pacjentów, którzy przeżyli do 30 dnia po pozaszpitalne zatrzymanie krążenia. Przeanalizowaliśmy ryzyko w zależności od tego, czy wykonano resuscytację krążeniowo-oddechową (CPR), czy też dokonano oceny czasowych zmian interwencji i wyników osób postronnych.
Wyniki
Spośród 2855 pacjentów, którzy byli 30-dniowymi pacjentami, którzy przebyli pozaszpitalne zatrzymanie krążenia w latach 2001-2012, łącznie 10,5% miało uszkodzenie mózgu lub zostali przyjęci do domu opieki, a 9,7% zmarło w okresie 1- okres obserwacji. W okresie badania wśród 2084 pacjentów z zatrzymaniem krążenia, których nie było świadków personelu ratownictwa medycznego (EMS), wskaźnik CPR osób postronnych wzrósł z 66,7% do 80,6% (P <0,001), wzrosła częstotliwość defibrylacji osób postronnych z 2,1% do 16,8% (p <0,001), współczynnik uszkodzenia mózgu lub przyjęcia do domu opieki zmniejszył się z 10,0% do 7,6% (p <0,001), a śmiertelność z wszystkich przyczyn zmniejszyła się z 18,0% do 7,9% (p = 0,002 ). Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem

Infekcja wirusem Zika z długotrwałą wiremią i zaburzeniami mózgu płodu ad 8

Wydaje się również, że komórki macierzy zewnątrznaczyniowej zostały oszczędzone. Należy zauważyć, że matryca zarodkowa składa się głównie z glioblastów w wyniku przeciążenia, przy czym większość neuroblastów już wyemigrowała ze strefy. Chociaż nie mogliśmy ocenić podtypów neuronalnych prekursorów innych niż linie komórek interneuronu wyrażających kalretininę, selektywna podatność neuronów na uszkodzenie ZIKV wymaga dalszych badań. Skuteczna izolacja zakaźnego ZIKV z ludzkiego mózgu płodu spełnia drugi postulat Kocha dotyczący izolacji patogenów z chorego organizmu i wzmacnia związek pomiędzy wrodzoną infekcją ZIKV a uszkodzeniem mózgu płodu. Chociaż RNA ZIKV znaleziono w kilku narządach płodowych i łożysku, wirus można wyizolować tylko z tkanki mózgowej. Czytaj dalej Infekcja wirusem Zika z długotrwałą wiremią i zaburzeniami mózgu płodu ad 8