Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 6

Z definicji niedokrwistość w momencie rozpoznania fenotypu CLL-MBL nie była autoimmunologiczna ani spowodowana infiltracją szpiku kostnego przez CLL. Spośród 62 osób, które zmarły, 13 miało postępującą CLL, ale zostało to uznane za przyczynę śmierci tylko w 4. Dyskusja
MBL jest stosunkowo nową kategorią diagnostyczną, która odzwierciedla zdolność wysoce czułej cytometrii przepływowej do wykrywania komórek fenotypowych CLL na niskim poziomie podczas rutynowych badań w poszukiwaniu niespokrewnionych zaburzeń lub badań przesiewowych. Oddzielenie fenotypu CLL MBL od CLL jest ważne, ponieważ fenotyp CLL-MBL niekoniecznie ewoluuje do CLL.
Komórki z fenotypem CLL są wykrywalne u ponad 3% dorosłych4,5 i ponad 10% osób z więcej niż dwoma krewnymi pierwszego stopnia dotkniętymi CLL.16,17 Fenotyp CLL jest zawsze związany z monoklonalną immunoglobuliną powierzchniową.4,5 , 17 Wstępne doniesienia wskazują, że białka takie jak CD81 i informacyjny RNA, takie jak czynnik wiążący czynnik limfatyczny 1, które ulegają nienormalnej ekspresji w CLL, wykazują podobny wzór w fenotypie CLL-MBL.18,19 Nasze badanie wykazało, że komórki fenotypowe CLL może mieć nieprawidłowości chromosomalne, w szczególności delecję 13q14, która występuje przy podobnych częstotliwościach w fenolu CLL-MBL i w PBL. Czytaj dalej Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 6

Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 5

Kaplan-Meier Estymaty wyników wśród osób z PBL z fenotypem PBL i limfocytozą. Panel A pokazuje odsetek osób pozostających przy życiu oraz odsetek osób, które przeżyły i nie były leczone z powodu CLL. Panel B pokazuje odsetek osobników ze stabilnym MBL z fenotypem CLL, zdefiniowanym jako brak objawów lub cech CLL i utrzymanie stabilnej liczby limfocytów (liczba mniejsza niż dwukrotnie w prezentacji). Tabela 3. Tabela 3. Czytaj dalej Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 5

Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna czesc 4

Analizę wieloczynnikową przeprowadzono przy użyciu modelu proporcjonalnych hazardów Coxa, a założenia przetestowano na podstawie reszt Schöenfelda. Wszystkie zmienne zostały przetestowane pod kątem intercorrelation (według testu rang Spearmana z poprawką Bonferroniego) i te, które spowodowały interferencję w analizie na wielu odmianach zostały wykluczone; Ekspresja CD38 przez komórki B została również wykluczona z analizy wieloczynnikowej, ponieważ nie była istotna w analizie jednowymiarowej i ponieważ dane nie były dostępne dla wszystkich osobników. Wszystkie wartości P były dwustronne i obliczane przy użyciu oprogramowania Stata 9.0 (Statacorp); Wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną. Wyniki
Częstość występowania CLL-Phenotype MBL
Spośród 1520 pacjentów w wieku od 62 do 80 lat, u których stwierdzono prawidłową morfologię krwi i brak historii raka, fenotyp CLL-PBL wykryto w 78 (5,1%) i nie-CLL-fenotypie MBL (tj. Z ograniczonym łańcuchem lekkim). Czytaj dalej Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna czesc 4

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad 5

Występowała silna korelacja liniowa między poziomami cFGF-23 (mediana, 1752 jednostki referencyjne [RU] na mililitr, zakres międzykwartylowy, 1089 do 4019) i poziomy iFGF-23 (mediana, 713 pg na mililitr, przedział międzykwartylowy, 579 do 951 ) (r = 0,74, P <0,001) (ryc. w dodatkowym dodatku). Wszystkie kolejne wyniki były jakościowo podobne dla cFGF-23 i iFGF-23; w związku z tym podaje się tylko wyniki dla cFGF-23 (patrz Dodatek uzupełniający dla wyników iFGF-23). Wyniki badań laboratoryjnych według kwartyli poziomów cFGF-23 przedstawiono w Tabeli 2. Tabela 3. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad 5

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie czesc 4

Zastosowaliśmy regresję logistyczną, aby przetestować związek między poziomami FGF-23 i śmiertelnością w próbie kontrolnej przypadku. Zastosowano modele wielowymiarowe w celu dostosowania do zakłóceń. Wszystkie analizy zostały wstępnie zdefiniowane, z wyjątkiem analizy post hoc 50 dodatkowych kontroli. W modelach wielowymiarowych dostosowaliśmy podstawowe wartości laboratoryjne i następujące zmienne przypadku: wiek, płeć, rasa, grupa etniczna, przyczyna niewydolności nerek, ciśnienie krwi, wskaźnik masy ciała, stany współistniejące, dostęp naczyniowy po rozpoczęciu dializy (przetoka, przeszczep lub cewnik), współczynnik redukcji mocznika i standaryzowane wskaźniki umieralności specyficzne dla obiektu. Zawarliśmy zmienne w modelach wielowymiarowych, które we wcześniejszych badaniach wiązały się z ryzykiem zgonu u osób poddawanych hemodializie, a także zmienne, które różniły się istotnie między przypadkami a kontrolami. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie czesc 4

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie cd

Dlatego wyłączyliśmy pacjentów, u których rozpoczęto leczenie aktywowaną witaminą D przed uzyskaniem wyjściowej próbki krwi. Podmioty pozostały kwalifikowalne, jeśli otrzymały aktywowaną witaminę D po uzyskaniu wyjściowych pomiarów i aktywowaną witaminę D analizowano jako współzmienną. Wykluczyliśmy z głównych analiz poddanych, którzy mieli mniej niż rok obserwacji, ponieważ przeszli transplantację nerki, odzyskali funkcję nerek lub przenieśli do ośrodka dializacyjnego poza systemem Fresenius Medical Care North America (19% pacjentów). Aby upewnić się, że 200 kontroli wybranych do analizy było reprezentatywnych dla wszystkich możliwych kontroli w ramach ustalonej przez ryzyko teorii próbkowania, zmierzyliśmy poziomy FGF-23 w dodatkowej losowej próbie 50 wykluczonych osobników, którzy żyli w czasie zmarły. Czarni i Latynosi są bardziej narażeni na schyłkową niewydolność nerek niż nie-latynoscy, ale mają znaczną przewagę w przeżywaniu, gdy zaczynają poddawać się dializie.22-25 Ponieważ nie ma danych na temat poziomów FGF-23 w zależności od rasy lub grupy etnicznej lub na temat wpływu poziomów FGF-23 na przeżycie, skupiliśmy się na czarnych, latynoskich i nie-latynoskich białych osobach i wykluczaliśmy podmioty z innych ras (6%). Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie cd

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad

Przeprowadziliśmy prospektywne badanie z udziałem pacjentów, u których rozpoczęto hemodializę, w celu przetestowania hipotezy, że zwiększone poziomy FGF-23 są związane ze zwiększoną śmiertelnością niezależnie od ustalonych czynników ryzyka i jednoczesnych pomiarów fosforanów w surowicy. Metody
Przegląd badań
Badanie Accelerated Mortality at Renal Replacement (ArMORR) jest prospektywnym badaniem kohortowym 10,044 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie hemodializą w którymkolwiek z 1056 amerykańskich ośrodków dializ prowadzonych przez Fresenius Medical Care North America (Waltham, MA) w 2004 lub 2005 r. Wszystkie przedmioty przeszli rok obserwacji, z wyjątkiem tych, którzy zmarli (15%), przeszczepiono nerkę (3%), odzyskano czynność nerek (4%) lub przeniesiono do jednostki dializacyjnej poza systemem Fresenius Medical Care North America przed ukończeniem rok leczenia hemodializą (12%).
Wszystkie dane kliniczne zostały prospektywnie zebrane przez klinicystów w punkcie opieki. Dane te obejmują charakterystykę demograficzną pacjentów, warunki współistniejące, wyniki badań przeprowadzonych przez centralne laboratorium (Spectra East, Northvale, NJ) i wyniki. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie

Czynnik wzrostu fibroblastów 23 (FGF-23) jest hormonem, który zwiększa szybkość wydalania z moczem fosforanów i hamuje produkcję 1,25-dihydroksywitaminy D w nerkach, pomagając w ten sposób złagodzić hiperfosfatemię u pacjentów z chorobą nerek. Hiperfosfatemia i niskie poziomy 1,25-dihydroksywitaminy D są związane ze śmiertelnością wśród pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, ale wpływ poziomu FGF-23 na śmiertelność jest nieznany. Metody
Zbadaliśmy śmiertelność na podstawie stężenia fosforanów w surowicy w prospektywnej kohorcie 10,044 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie hemodializą, a następnie przeanalizowaliśmy poziomy FGF-23 i śmiertelność w zagnieżdżonej próbie kontrolnej przypadku 200 osób, które zmarły i 200 osób, które przeżyły w pierwszym roku leczenia. leczenie hemodializy. Postawiliśmy hipotezę, że zwiększone poziomy FGF-23 podczas inicjacji hemodializy byłyby związane ze zwiększoną śmiertelnością. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie

Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy ad

W wielu ubogich pod względem zasobów środowiskach istnieją przeszkody na drodze do odpowiedniego leczenia, w tym nieodpowiednia infrastruktura i niewystarczająca liczba przeszkolonych pracowników. Terapia ambulatoryjna, świadczona bezpłatnie pacjentom za pośrednictwem publicznego systemu opieki zdrowotnej w danym kraju i świadczona przez pracowników służby zdrowia w społeczności, pokonuje wiele z tych utrudnień. Taki program został ustanowiony w Peru, z nadzorowanym leczeniem ambulatoryjnym opornej gruźlicy, pod egidą modelu zdecentralizowanego krajowego programu gruźlicy.17,18 Zindywidualizowane leczenie gruźlicy wielolekoopornej zostało wprowadzone w projekcie pilotażowym w północnej Limie w 1996 r. a następnie oferowane w całym kraju. 19,20 Opieka jest świadczona pacjentom nieuleczonym przez reżim pierwszego rzutu gruźlicy. Czytaj dalej Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy ad

Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy

W 45 krajach odnotowano rozlegle lekooporną gruźlicę, w tym kraje o ograniczonych zasobach i dużym nasileniu gruźlicy. Opisujemy postępowanie w szerokim zakresie z lekooporną gruźlicą i wyniki leczenia wśród pacjentów, którzy zostali skierowani na zindywidualizowaną terapię ambulatoryjną w Peru. Metody
Łącznie 810 pacjentów skierowano do bezpłatnej zindywidualizowanej terapii, w tym leczenia uzależnień, chirurgii resekcyjnej, leczenia zdarzeń niepożądanych oraz wsparcia żywieniowego i psychospołecznego. Przetestowaliśmy izolaty od 651 pacjentów z szeroko rozpowszechnioną lekooporną gruźlicą i opracowaliśmy schematy obejmujące pięć lub więcej leków, na które izolujący infekcja nie był oporny.
Wyniki
Spośród 651 przebadanych pacjentów 48 (7,4%) miało gruźlicę odporną na wiele leków; pozostałych 603 pacjentów miało wielolekooporną gruźlicę. Czytaj dalej Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy