Przysadka rozwija sie z dwóch odrebnych zaczatków

Przysadka rozwija się z dwóch odrębnych zaczątków, z których zaczątek gardłowy, powstający pod postacią tzw. – kieszonki Rathkego, tworzy- płat przedni (lbus ant. ), z lejka zaś międzymózgowiowego (infundibulum) tworzy się – płat tylny (lobus post. ), pozostający w związku z podwzgórzem(hypothalamus). Obydwa płaty przylegają ściśle do siebie, będąc otoczone wspólną, łącznotkankową torebką (capsula hypophyseos), wysyłającą w głąb miąższu gruczołowego liczne drobne wypustki. Czytaj dalej Przysadka rozwija sie z dwóch odrebnych zaczatków

Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków

Większość hormonów posiada ten sam skład chemiczny u wszystkich ssaków (i w ogóle u kręgowców), z czego wynikałoby, że reakcja tkanek na zadziaływanie danym hormonem zależy nie tyle od jego charakteru, ile od swoistości gatunkowej narządów, od podłoża na które wpływa hormon. Innymi słowy, każdy ssak dyskontuje na swój własny sposób bodźce hormonalne i odpowiednio na nie reaguje. Budowa gruczołów dokrewnych bywa bardzo różnorodna, wspólną jednak ich cechą jest obfitość unaczyniających je naczyń krwionośnych, a częstokroć ich bogate unerwienie, zwłaszcza ze strony układu współczulnego. Analizę poszczególnych gruczołów rozpoczniemy od – przysadki mozgowej, której działalność zazębia się w najprzeróżnorodniejszy sposób o przejawy wydzielnicze pozostałych przedstawicieli układu dokrewnego. 1) Przysadka mózgowa (hypophysis cerebri s. Czytaj dalej Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków

wiekszosc gruczolów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu

Jest rzeczą prawdopodobną, że większość gruczołów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu, lecz pewną ich ilość o różnorodnym charakterze czynnościowym. O znaczeniu poszczególnych hormonów będą wzmianki poniżej, obecnie zaznaczę tylko, że są to czynniki nader energiczne, a więc przejawiające swą działalność w ilościach nikłych, niekiedy wprost fantastycznie drobnych, tym niemniej jednak zapewniających w warunkach prawidłowych niezbędną – równowagę hormonalną ustroju. Sprawność czynnościowa gruczołów dokrewnych może wykazywać cztery zasadnicze rodzaje: – czynność prawidłową, – nadczynność, – podczynność i wreszcie – odchylenia nieprawidłowe. Drobne odchylenia ilościowe w działalności gruczołów dokrewnych rozstrzygają wraz z zadatkami dziedzicznymi o konstytucji danego osobnika, tj. o jego wartości- morfologicznej, fizjologicznej i patologicznej. Czytaj dalej wiekszosc gruczolów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu

Zraz mlekotwórczy wykazuje budowe zlozonego, merokrynicznego gruczolu pecherzykowego

Do zatoki mlekonośnej uchodzi zmienna ilość – przewodów mlekonośnych (ductus lactiferi), będących przewodami wydzielniczymi – zrazów mlekotwórczych (Lobi mammales). Zraz mlekotwórczy wykazuje budowę złożonego, merokrynicznego gruczołu pęcherzykowego. Poszczególne – pęcherzyki (acini) jego są w stanie czynnym (lactatio I) wysłane jednowarstwowym nabłonkiem walcowatym, wytwarzającym w swym wnętrzu kropelki tłuszczowe, wydalane następnie do światła pęcherzyka. Obwodowo od nabłonka wydzielniczego są rozsypane mięśniowo-nabłonkowe – komórki koszykowate. Zrazy mleko twórcze są otoczone tkanką łączną (mogącą przybrać postać tkanki tłuszczowej), która przenika wraz z naczyniami i nerwami między poszczególne pęcherzyki wydzielnicze. Czytaj dalej Zraz mlekotwórczy wykazuje budowe zlozonego, merokrynicznego gruczolu pecherzykowego