Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie cd

Dlatego wyłączyliśmy pacjentów, u których rozpoczęto leczenie aktywowaną witaminą D przed uzyskaniem wyjściowej próbki krwi. Podmioty pozostały kwalifikowalne, jeśli otrzymały aktywowaną witaminę D po uzyskaniu wyjściowych pomiarów i aktywowaną witaminę D analizowano jako współzmienną. Wykluczyliśmy z głównych analiz poddanych, którzy mieli mniej niż rok obserwacji, ponieważ przeszli transplantację nerki, odzyskali funkcję nerek lub przenieśli do ośrodka dializacyjnego poza systemem Fresenius Medical Care North America (19% pacjentów). Aby upewnić się, że 200 kontroli wybranych do analizy było reprezentatywnych dla wszystkich możliwych kontroli w ramach ustalonej przez ryzyko teorii próbkowania, zmierzyliśmy poziomy FGF-23 w dodatkowej losowej próbie 50 wykluczonych osobników, którzy żyli w czasie zmarły. Czarni i Latynosi są bardziej narażeni na schyłkową niewydolność nerek niż nie-latynoscy, ale mają znaczną przewagę w przeżywaniu, gdy zaczynają poddawać się dializie.22-25 Ponieważ nie ma danych na temat poziomów FGF-23 w zależności od rasy lub grupy etnicznej lub na temat wpływu poziomów FGF-23 na przeżycie, skupiliśmy się na czarnych, latynoskich i nie-latynoskich białych osobach i wykluczaliśmy podmioty z innych ras (6%). Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie cd

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad

Przeprowadziliśmy prospektywne badanie z udziałem pacjentów, u których rozpoczęto hemodializę, w celu przetestowania hipotezy, że zwiększone poziomy FGF-23 są związane ze zwiększoną śmiertelnością niezależnie od ustalonych czynników ryzyka i jednoczesnych pomiarów fosforanów w surowicy. Metody
Przegląd badań
Badanie Accelerated Mortality at Renal Replacement (ArMORR) jest prospektywnym badaniem kohortowym 10,044 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie hemodializą w którymkolwiek z 1056 amerykańskich ośrodków dializ prowadzonych przez Fresenius Medical Care North America (Waltham, MA) w 2004 lub 2005 r. Wszystkie przedmioty przeszli rok obserwacji, z wyjątkiem tych, którzy zmarli (15%), przeszczepiono nerkę (3%), odzyskano czynność nerek (4%) lub przeniesiono do jednostki dializacyjnej poza systemem Fresenius Medical Care North America przed ukończeniem rok leczenia hemodializą (12%).
Wszystkie dane kliniczne zostały prospektywnie zebrane przez klinicystów w punkcie opieki. Dane te obejmują charakterystykę demograficzną pacjentów, warunki współistniejące, wyniki badań przeprowadzonych przez centralne laboratorium (Spectra East, Northvale, NJ) i wyniki. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie

Czynnik wzrostu fibroblastów 23 (FGF-23) jest hormonem, który zwiększa szybkość wydalania z moczem fosforanów i hamuje produkcję 1,25-dihydroksywitaminy D w nerkach, pomagając w ten sposób złagodzić hiperfosfatemię u pacjentów z chorobą nerek. Hiperfosfatemia i niskie poziomy 1,25-dihydroksywitaminy D są związane ze śmiertelnością wśród pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, ale wpływ poziomu FGF-23 na śmiertelność jest nieznany. Metody
Zbadaliśmy śmiertelność na podstawie stężenia fosforanów w surowicy w prospektywnej kohorcie 10,044 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie hemodializą, a następnie przeanalizowaliśmy poziomy FGF-23 i śmiertelność w zagnieżdżonej próbie kontrolnej przypadku 200 osób, które zmarły i 200 osób, które przeżyły w pierwszym roku leczenia. leczenie hemodializy. Postawiliśmy hipotezę, że zwiększone poziomy FGF-23 podczas inicjacji hemodializy byłyby związane ze zwiększoną śmiertelnością. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie

Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 6

Z definicji niedokrwistość w momencie rozpoznania fenotypu CLL-MBL nie była autoimmunologiczna ani spowodowana infiltracją szpiku kostnego przez CLL. Spośród 62 osób, które zmarły, 13 miało postępującą CLL, ale zostało to uznane za przyczynę śmierci tylko w 4. Dyskusja
MBL jest stosunkowo nową kategorią diagnostyczną, która odzwierciedla zdolność wysoce czułej cytometrii przepływowej do wykrywania komórek fenotypowych CLL na niskim poziomie podczas rutynowych badań w poszukiwaniu niespokrewnionych zaburzeń lub badań przesiewowych. Oddzielenie fenotypu CLL MBL od CLL jest ważne, ponieważ fenotyp CLL-MBL niekoniecznie ewoluuje do CLL.
Komórki z fenotypem CLL są wykrywalne u ponad 3% dorosłych4,5 i ponad 10% osób z więcej niż dwoma krewnymi pierwszego stopnia dotkniętymi CLL.16,17 Fenotyp CLL jest zawsze związany z monoklonalną immunoglobuliną powierzchniową.4,5 , 17 Wstępne doniesienia wskazują, że białka takie jak CD81 i informacyjny RNA, takie jak czynnik wiążący czynnik limfatyczny 1, które ulegają nienormalnej ekspresji w CLL, wykazują podobny wzór w fenotypie CLL-MBL.18,19 Nasze badanie wykazało, że komórki fenotypowe CLL może mieć nieprawidłowości chromosomalne, w szczególności delecję 13q14, która występuje przy podobnych częstotliwościach w fenolu CLL-MBL i w PBL. Czytaj dalej Monocytowa limfocytoza limfocytowa B i przewlekła białaczka limfatyczna ad 6