zaburzenia w ustroju matczynym

Pokarm, jaki otrzymuje noworodek od swej matki – mleko (Zac) jest nie tylko pokarmem w przyjętym tego słowa znaczeniu, lecz zawiera ponadto składniki swoiste, o charakterze hormonalnym. Niejednokrotnie stwierdzono, że zaburzenia w ustroju matczynym wywołują taki lub inny oddźwięk w ustroju dziecka i że skład chemiczny mleka jest gatunkowo swoisty, przystosowany do wymagań danego ustroju. Z powyższego wynika, że różnice anatomiczne w budowie sutków są wykładnikiem ich różnic fizjologicznych. Znaczenie układu sutkowego w świecie ssaków jest wystarczająco podkreślone w samej ich nazwie; Mammalia. (Oczywiście możnaby znaleźć i inne równie dobre podstawy, wyróżniające tę – klasę spośród innych klas kręgowców). Czytaj dalej zaburzenia w ustroju matczynym

Budowa-sutka

Budowa-sutka (mamma) przedstawia się następująco. Rozróżniamy w nim przede wszystkim – trzon sutka (Colpus mammae) oraz odchodzącą od niego – brodawkę sutkową (papiila mammalis). Trzon ma zazwyczaj postać półkulistą i jest osadzony szeroką – podstawą (basie mammae) na powierzchni tułowia. Stanowi on skupienie gruczołowe, umieszczone w zrębie łącznotkankowym. Brodawka sutkowa, zawierająca przewody wydzielające, posiada zazwyczaj uwłosienie uwstecznione i zabarwienie różowe lub ciemne. Czytaj dalej Budowa-sutka

Ostatnim typem ukladu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy

W ten sposób możemy rozróżnić trzy zasadnicze typy układu sutkowego, wypowiadające się odmiennym umiejscowieniem i różną ilością sutkowo typy te podporządkowują się, przynajmniej jeżeli chodzi o stosunki ilościowe, ilości młodych, przychodzących na świat podczas jednego miotu. U Insectivora, u Rodentia, u Carnirora i u Suidae występuje – typ piersiowo-brzuszny, cechujący się większą ilością sutków, rozmieszczonych w okolicy piersiowej i w okolicy brzusznej tułowia. Takich samoistnych sutków znajdujemy po każdej stronie u Carnirora 4-6, a u Suidae 5-6; u Insectirora jednak może być ich znacznie więcej. U Hominidae, Primates, Proboscidea, Sirenia Xenarthra i u Chiroptera powstaje – typ piersiowy, cechujący się tym, że tylko odcinki piersiowe grzebieni sutkowych wykazują dalszy rozwój, natomiast ich odcinki brzuszne podlegają zupełnemu uwstecznieniu. Ostatnim typem układu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy. Czytaj dalej Ostatnim typem ukladu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy

Plat tylny jest zbudowany z neuroglii

Jest rzeczą prawdopodobną, że tym lub innym własnościom barwienia się komórek chromochłonnych odpowiadają różne stany czynnościowe tych komórek. Płat tylny jest zbudowany z neuroglii oraz z – pituicytów, stanowiących przekształcone gliocyty. Ponadto, w płacie tylnym widnieją liczne włókna nerwowe, łączące płat ten z podwzgórzem. Słabo rozwinięty płat pośredni charakteryzują drobne jamki, wypełnione nieznaną bliżej cieczą koloidalną. Przysadka mózgowa jest unerwiona dwojako: współczulnie przez zwój szyjny przedni, a przywspólczulnie przez podwzgórze (hypothalamus), będące, jak wiadomo, ważnym skupieniem ośrodków wegetatywnych międzymózgowia. Czytaj dalej Plat tylny jest zbudowany z neuroglii

Przysadka rozwija sie z dwóch odrebnych zaczatków

Przysadka rozwija się z dwóch odrębnych zaczątków, z których zaczątek gardłowy, powstający pod postacią tzw. – kieszonki Rathkego, tworzy- płat przedni (lbus ant. ), z lejka zaś międzymózgowiowego (infundibulum) tworzy się – płat tylny (lobus post. ), pozostający w związku z podwzgórzem(hypothalamus). Obydwa płaty przylegają ściśle do siebie, będąc otoczone wspólną, łącznotkankową torebką (capsula hypophyseos), wysyłającą w głąb miąższu gruczołowego liczne drobne wypustki. Czytaj dalej Przysadka rozwija sie z dwóch odrebnych zaczatków

Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków

Większość hormonów posiada ten sam skład chemiczny u wszystkich ssaków (i w ogóle u kręgowców), z czego wynikałoby, że reakcja tkanek na zadziaływanie danym hormonem zależy nie tyle od jego charakteru, ile od swoistości gatunkowej narządów, od podłoża na które wpływa hormon. Innymi słowy, każdy ssak dyskontuje na swój własny sposób bodźce hormonalne i odpowiednio na nie reaguje. Budowa gruczołów dokrewnych bywa bardzo różnorodna, wspólną jednak ich cechą jest obfitość unaczyniających je naczyń krwionośnych, a częstokroć ich bogate unerwienie, zwłaszcza ze strony układu współczulnego. Analizę poszczególnych gruczołów rozpoczniemy od – przysadki mozgowej, której działalność zazębia się w najprzeróżnorodniejszy sposób o przejawy wydzielnicze pozostałych przedstawicieli układu dokrewnego. 1) Przysadka mózgowa (hypophysis cerebri s. Czytaj dalej Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków

wiekszosc gruczolów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu

Jest rzeczą prawdopodobną, że większość gruczołów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu, lecz pewną ich ilość o różnorodnym charakterze czynnościowym. O znaczeniu poszczególnych hormonów będą wzmianki poniżej, obecnie zaznaczę tylko, że są to czynniki nader energiczne, a więc przejawiające swą działalność w ilościach nikłych, niekiedy wprost fantastycznie drobnych, tym niemniej jednak zapewniających w warunkach prawidłowych niezbędną – równowagę hormonalną ustroju. Sprawność czynnościowa gruczołów dokrewnych może wykazywać cztery zasadnicze rodzaje: – czynność prawidłową, – nadczynność, – podczynność i wreszcie – odchylenia nieprawidłowe. Drobne odchylenia ilościowe w działalności gruczołów dokrewnych rozstrzygają wraz z zadatkami dziedzicznymi o konstytucji danego osobnika, tj. o jego wartości- morfologicznej, fizjologicznej i patologicznej. Czytaj dalej wiekszosc gruczolów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu

Zraz mlekotwórczy wykazuje budowe zlozonego, merokrynicznego gruczolu pecherzykowego

Do zatoki mlekonośnej uchodzi zmienna ilość – przewodów mlekonośnych (ductus lactiferi), będących przewodami wydzielniczymi – zrazów mlekotwórczych (Lobi mammales). Zraz mlekotwórczy wykazuje budowę złożonego, merokrynicznego gruczołu pęcherzykowego. Poszczególne – pęcherzyki (acini) jego są w stanie czynnym (lactatio I) wysłane jednowarstwowym nabłonkiem walcowatym, wytwarzającym w swym wnętrzu kropelki tłuszczowe, wydalane następnie do światła pęcherzyka. Obwodowo od nabłonka wydzielniczego są rozsypane mięśniowo-nabłonkowe – komórki koszykowate. Zrazy mleko twórcze są otoczone tkanką łączną (mogącą przybrać postać tkanki tłuszczowej), która przenika wraz z naczyniami i nerwami między poszczególne pęcherzyki wydzielnicze. Czytaj dalej Zraz mlekotwórczy wykazuje budowe zlozonego, merokrynicznego gruczolu pecherzykowego

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 4

W drugim roku obserwacja miała miejsce co 6 miesięcy, a następnie pod koniec każdego roku, aż do 5 lat po leczeniu. Późne efekty toksyczne, nawroty choroby i śmierć zostały udokumentowane. Nawroty były oceniane w momencie pierwszego nawrotu. Podczas badania kontrolnego przeprowadzono diagnostykę tylko w przypadku podejrzenia nawrotu. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 4

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 3

Pierwszy, czwarty i ostatni autorzy gwarantują dokładność i kompletność zgłoszonych danych oraz wierność badania do protokołu. Inscenizacja
Wszyscy pacjenci przeszli ocenę zaawansowania. Obejmowało to podejmowanie historii; badanie lekarskie; testy czynności płuc, rutynowe testy hematologiczne i biochemiczne; endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego z biopsją histologiczną i ultrasonografią endoskopową; tomografia komputerowa szyi, klatki piersiowej i górnej części brzucha; oraz zewnętrzna ultrasonografia szyi, z aspiracją cienkoigłową węzłów chłonnych w przypadku podejrzenia raka. W celu ostatecznej analizy, dostępne raporty endoskopowe zostały poddane przeglądowi centralnemu. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 3