Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 2

W większości badań z randomizacją nie można było wykazać korzyści, a próby były krytykowane za nieodpowiedni projekt badania, próbki, które były zbyt małe, i złe wyniki w grupie operowanej samodzielnie. Metaanalizy sugerują korzyści z przeżycia po neoadjuwantowej chemioradioterapii, aczkolwiek często kosztem zwiększonej zachorowalności i śmiertelności pooperacyjnej. Wcześniej opisywaliśmy badanie fazy II neoadiuwantowej chemioradioterapii polegające na cotygodniowym podawaniu karboplatyny i paklitakselu z równoczesną radioterapią.7 Ten schemat był związany z niskim wskaźnikiem poważnych efektów toksycznych i całkowitym wycięciem bez guza w granicach mm od marginesów resekcji. (R0) uzyskano u wszystkich pacjentów po resekcji. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 2

cala macica, z wyjatkiem waskich rabków jej krawedzi, jest pokryta otrzewna wiezadla szerokiego

Otóż u Hominidae, n Primates, Equidae i Suidae zajmuje on położenie ośrodkowe, u Ruminantia jest przesunięty dobrzusznie, a u Carnirora dogrzbietowo. W skład ścian macicy wchodzą następujące warstwy błona surowicza (serosa), – mięśniówka (muscularie) oraz – śluzówka (mucosa). Jak już była wzmianka powyżej, cała macica, z wyjątkiem wąskich rąbków jej krawędzi, jest pokryta otrzewną więzadła szerokiego (lig. latum). Otrzewna ta jest ujmowana w języku położników pod nazwą – perimetrium, Niezwykle gruba mięśniówka gładka (muscularis vel my ometrium. Czytaj dalej cala macica, z wyjatkiem waskich rabków jej krawedzi, jest pokryta otrzewna wiezadla szerokiego

U samców obydwa prolany pobudzaja spermatogeneze

U samców obydwa prolany pobudzają spermatogenezę. Obecność prolanu w moczu samic ciężarnych umożliwia wczesne rozpoznanie ciąży metodą Ascbheima i Zondeka; 3) – hormon thyreotropowy (thyreostimulina – Aron) pobudza na równi z witaminą D działalność tarczycy; 4) – hormon parathyreotropowy (Anselmino) wpływa na działalność przytarczyc; 5) – hormon suprarenotropowy posiada związek z działalnością kory nadnerczy; 6) – hormon thymotropowy (J. Schockaert) wraz z – bormonem pankreoto-tropowym (Anselmino, Hoffmann) pobudza działalność grasicy i wysepek Langerhansa w trzustce. Płat tylny przysadki wytwarza: 1) – wazopresynę (pitressynę), powodującą, podobnie jak adrenalina, skurcz mięśniówki naczyń krwionośnych; 2) – orasthynę (pitocyńę), zwiększającą napięcie mięśniówek gładkich macicy, oskrzeli, przewodu pokarmowego i przewodu moczowego; 3) – bormon galaktotropowy, wywierający wpływ na sutki; 4) – hormon hydrotropowy, regulujący stopień nawodnienia tkanek. Płat pośredni (Lobus intermedius) wytwarza tzw. Czytaj dalej U samców obydwa prolany pobudzaja spermatogeneze

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 9

Pacjenci z gruczolakorakiem i pacjenci z rakiem płaskonabłonkowym skorzystali z neoadjuwantowej chemioradioterapii. Czy guzy przełyku i węzłów przełyku powinny być leczone przedoperacyjną chemioradioterapią lub chemioterapią okołooperacyjną, zgodnie z zaleceniem z próby chemicznej adiuwantowej chemioterapii żołądka (MAGIC) z 22 (Medical Research Council) 22 oraz z Action Conversées dans les Cancer Colorectaux et Digestifs (ACCORD) 07, 23 jest niejasny. Obydwie próby obejmowały guzy żołądka oraz guzy węzłów przełykowo-żołądkowych, podczas gdy w obecnym badaniu leczono tylko pacjentów z guzem przełyku lub węzłem przełykowo-żołądkowo-przełykowym. W badaniu POET uwzględniono tylko pacjentów z guzem zesztywniającym przełykowo-żołądkowym i losowo przydzielono do przedoperacyjnej chemioterapii lub chemioradioterapii.24 W tym badaniu wystąpił nieistotny trend na korzyść przedoperacyjnej chemioradioterapii. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 9

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 8

Chemioradioterapia była związana z niską częstotliwością wysokiej jakości efektów toksycznych i mogła być podawana jako leczenie ambulatoryjne. Przedoperacyjne leczenie nie spowodowało większej zachorowalności pooperacyjnej ani wczesnej śmiertelności w tej grupie w porównaniu z grupą operacyjną. Pacjenci leczeni neoadiuwantową radiochemioterapią, a następnie operacją mieli o 34% mniejsze ryzyko zgonu w trakcie obserwacji (współczynnik ryzyka 0,657). Schemat chemioradioterapii został opracowany na podstawie naszych doświadczeń z poprzedniego badania fazy 2, w którym zastosowano te same dawki radioterapii i chemioterapii. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 8

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 7

Średni czas przeżycia wolnego od choroby u pacjentów poddanych resekcji nie został osiągnięty w grupie stosującej chemioadioterapię i wynosił 24,2 miesiąca w grupie operacyjnej (współczynnik ryzyka 0,498, przedział ufności 95% [CI], 0,357 do 0,693, p <0,001) . Wykresy Kaplana-Meiera o szacowanym całkowitym 5-letnim przeżywaniu. P rzek A pokazuje wykres Kaplana-Meiera szacowanego całkowitego 5-letniego przeżycia u pacjentów z przełykowym lub przełykowo-żołądkowym rakiem, którzy przeszli neoadiuwantową chemioradioterapię (CRT) następnie operację (178 pacjentów) lub samą operację (188), zgodnie z analizą zamiaru leczenia. Panel B przedstawia wykres Kaplana-Meiera szacowanego całkowitego 5-letniego przeżycia wśród 134 pacjentów z gruczolakorakiem (AC) leczonych za pomocą neoadiuwantowej chemioradioterapii, następnie operacją i 141 leczonych samą operacją, a 41 pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym ( SCC) leczonych za pomocą chemioradioterapii, a następnie chirurgii i 43 leczonych samą operacją, zgodnie z analizą zamiaru leczenia. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 7

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 6

Żaden pacjent nie był uznany za niezdolnego do zabiegu chirurgicznego. Mediana czasu między randomizacją a zabiegiem chirurgicznym wynosiła 97 dni w grupie stosującej chemioadioterapię i 24 dni w grupie chirurgicznej. Mediana czasu pomiędzy zakończeniem chemioradioterapii a zabiegiem chirurgicznym wynosiła 6,6 tygodnia (odległość międzykwartylowa, 5,7 do 7,9). U 7 spośród 168 pacjentów (4%) w grupie stosującej chemioradioterapię operacja resekcji nie była możliwa, ponieważ pierwotny guz lub węzły chłonne zostały zidentyfikowane podczas operacji jako nieoperacyjne, w porównaniu z 25 z 186 pacjentów (13%) w grupie operacyjnej (P = 0,002). Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 6

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 5

Dwaj pacjenci, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy chemioadioterapeutycznej, wycofali zgodę i nie zostali włączeni do analizy. Charakterystyka pacjentów z resekcyjnym rakiem przełyku lub Esophagogastric-Junction, według grupy leczenia. Czynniki prognostyczne były dobrze zrównoważone pomiędzy dwiema grupami terapeutycznymi. W obu grupach mediana wieku wynosiła 60 lat; 134 spośród 178 pacjentów (75%) w grupie stosującej chemioadioterapię stanowiły mężczyźni, w porównaniu z 152 z 188 pacjentów (81%) w grupie chirurgicznej. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 5

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 5

Pacjenci z brakującymi danymi byli uważani za niereagujących. Nie dokonano żadnych korekt w przypadku wielokrotnych porównań. Przeprowadzono analizę wrażliwości dla odpowiedzi klinicznej, w której pacjenci otrzymujący placebo wycofani z powodów niezwiązanych z leczeniem byli uważani za odpowiadających w podejściu najgorszego scenariusza . Aby porównać spójność wpływu leczenia badanego na odpowiedź kliniczną z placebo i tofacitinibem w dawce 0,5 mg, 3 mg, 10 mg lub 15 mg dwa razy na dobę, wykonaliśmy jedną wcześniej zaplanowaną analizę podgrup (zgodnie z wcześniejszym użyciem lub niewykorzystaniem terapii anty-TNF), jak również wiele analiz podgrup post hoc (w zależności od płci, wieku, masy ciała, wskaźnika masy ciała, czasu trwania wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zajętego obszaru okrężnicy, wyjściowego całkowitego wyniku Mayo, stężenia CRP na początku, wyjściowej kalprotektyny kałowej stężenie i stosowanie glukokortykoidu i mezalaminy w punkcie wyjściowym). Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 5

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 4

Drugorzędowe punkty końcowe skuteczności obejmują remisję kliniczną po 8 tygodniach; odpowiedź endoskopowa po 8 tygodniach; remisja endoskopowa po 8 tygodniach; zmiana od linii bazowej w częściowym wyniku Mayo na 2, 4 i 8 tygodni; zmiana w stosunku do wartości wyjściowej w całkowitej punktacji Mayo po 8 tygodniach; zmiana od wartości wyjściowej stężenia CRP w 4 i 8 tygodniu; i zmiana od stężenia wyjściowego stężenia kalprotektyny w kale po 2, 4 i 8 tygodniach. Określono również zmiany w stosunku do wartości wyjściowych dla lipoprotein o małej gęstości (LDL) i cholesterolu o dużej gęstości (HDL) oraz stężenia kreatyniny w surowicy po 8 i 12 tygodniach. Przemyślane analizy
Analizę pierwotnego punktu końcowego odpowiedzi klinicznej po 8 tygodniach i drugorzędowych punktów końcowych remisji klinicznej, odpowiedzi endoskopowej i remisji endoskopowej – wszystkie po 8 tygodniach – wykonano za pomocą modelu o maksymalnej skutecznej dawce (EMAX) ( lub alternatywnie, jeśli to właściwe) z grupą leczoną jako czynnikiem i terminem obejmującym wcześniejsze leczenie anty-TNF. Pacjenci z brakującymi danymi z powodów innych niż niewystarczająca odpowiedź na leczenie lub zdarzenie niepożądane związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zostali wyłączeni z analizy. Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 4