Zatoka moczowo-plciowa jest wysiana sluzówka

Zatoka moczowo-płciowa jest wysiana śluzówką, wyposażoną w nieliczne gruczoły śluzowe. Wydzielany przez nie śluz chroni śluzówkę przed szkodliwym działaniem moczu. Dość szczególnie przedstawiają się sprawy u Proboseidea i u wielu Kenarthra (Tłradypodidae, Mynnecophagidae), gdyż u samic tych zwierząt zatoka moczowo-płciowa ulega znacznemu wydłużeniu i pogłębieniu, tak że funkcjonuje ona w trakcie aktu płciowego jako pochwa. 6) Muszla płciowa (R. P. Czytaj dalej Zatoka moczowo-plciowa jest wysiana sluzówka

Dla celów zwilzania zatoki moczowoplciowej sluza dwie pary gruczolów sluzowych

Dla celów zwilżania zatoki moczowopłciowej służą dwie pary gruczołów śluzowych. Są to: gruczoly przedsionkowe większe (glae. vestibulares maj. Bartholini), umieszczone w części górnej zatoki, oraz skupienie drobnych gruczołów, opisywane pod nazwą gruczołów przedsionkowych mniejszych (glae. vestibulares min. Czytaj dalej Dla celów zwilzania zatoki moczowoplciowej sluza dwie pary gruczolów sluzowych

Powierzchnia sluzówki pochwy jest badz gladka

Stwierdzono, że zarówno na mięśniówkę, jak i na odczyn przesącza pochwowego wywierają duży wpływ jajniki . Powierzchnia śluzówki pochwy jest bądź gładka, bądź też, co częściej bywa, pokryta poprzecznymi wyniosłościami-grzebieniami pochwowymi (ruga e vaginales), wywoływującymi zwiększenie intensywności tarcia żołędzi penisa o ścianę pochwy, oraz fałdami podłużnymi, stanowiącymi zapas śluzówki. Po każdej stronie, wzdłuż krawędzi bocznych pochwy ciągnie się uwsteczniony przewód Wolffa pod postacią – przewodu Gartnera (ductus epoophori Gartneri. ), kończącego się w zatoce moczowopłciowej. Przewody Gartnera są bardzo dobrze wykształcone u Przeżuwaczy. Czytaj dalej Powierzchnia sluzówki pochwy jest badz gladka

Warstwe najbardziej zewnetrzna stanowi lacznotkankowa

Warstwę najbardziej zewnętrzną stanowi łącznotkankowa, wyposażona w liczne włókna sprężyste-przydanka (adrentitia). Drugą warstwą jest – mięśniówka gładka (rnuscularis), składająca się z pasem zewnętrznych – podłużnych (longitudinalis) i z pasem umieszczonych dośrodkowo – okreżnych (circularis j, które u wejścia do pochwy tworzą rodzaj – zwieracza pochwy (sphincter vaginae). W czasie kopulacji skurcze pasem okrężnych dostosowują ściany pochwy do kształtu powierzchni narządu kopulacyjnego, zapobiegając w ten sposób wyślizgnięciu się jego oraz wyciekowi na zewnątrz nasienia, skurcz zaś pasem podłużnych opuszcza macicę, ustawiając jej szyjkę w ten sposób, że albo otwór macicy zewnętrzny odpowiada dokładnie otworowi zewnętrznemu cewki moczowej samca (orificium. urethrae ex t. ), albo też proces ten ułatwia w niektórych przypadkach przenikanie żołędzi (glans penis) do wnętrza rozchylonej szyjki macicznej (cerrix uteri). Czytaj dalej Warstwe najbardziej zewnetrzna stanowi lacznotkankowa