Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 3

Pierwszy, czwarty i ostatni autorzy gwarantują dokładność i kompletność zgłoszonych danych oraz wierność badania do protokołu. Inscenizacja
Wszyscy pacjenci przeszli ocenę zaawansowania. Obejmowało to podejmowanie historii; badanie lekarskie; testy czynności płuc, rutynowe testy hematologiczne i biochemiczne; endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego z biopsją histologiczną i ultrasonografią endoskopową; tomografia komputerowa szyi, klatki piersiowej i górnej części brzucha; oraz zewnętrzna ultrasonografia szyi, z aspiracją cienkoigłową węzłów chłonnych w przypadku podejrzenia raka. W celu ostatecznej analizy, dostępne raporty endoskopowe zostały poddane przeglądowi centralnemu.
Leczenie
Chemoterapia
W dniach 1, 8, 15, 22 i 29 karboplatynę nakierowaną na powierzchnię pod krzywą 2 mg na mililitr na minutę i paclitaxel w dawce 50 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała podano dożylnie. Wszyscy pacjenci byli dożylnie premedykowani deksametazonem, clemastine i ranitydyną, jak również standardowe środki przeciwwymiotne. Pacjenci byli ściśle monitorowani pod kątem toksycznych efektów chemioterapii z wykorzystaniem Ogólnych kryteriów terminologicznych dla zdarzeń niepożądanych opracowanych przez National Cancer Institute, wersja 3.0.10
Radioterapia
Całkowita dawka promieniowania 41,4 Gy została podana w 23 frakcjach po 1,8 Gy każdy, z 5 frakcjami podawanymi na tydzień, począwszy od pierwszego dnia pierwszego cyklu chemioterapii. Wszyscy pacjenci byli leczeni za pomocą promieniowania zewnętrznego. Szczegółowy opis metod podawania chemioterapii i radioterapii znajduje się w dodatku do Dodatku uzupełniającego, dostępnego pod adresem.
Chirurgia
Pacjenci z grupy chemioradioterapeutyczno-operacyjnej przeszli operację tak szybko, jak to możliwe po zakończeniu chemioradioterapii (najlepiej w ciągu 4 do 6 tygodni), a pacjenci w grupie poddanej zabiegowi operacyjnemu byli leczeni tak szybko, jak to możliwe po randomizacji. Wykonano transstacjalne podejście do dwuczęściowego rozwarstwiania węzłów chłonnych w przypadku guzów rozciągających się w pobliżu bifurkacji tchawicy. W przypadku guzów obejmujących połączenie przełykowo-żołądkowe, korzystna była transwalitalna resekcja. Perktruncowe rozwarstwienie przeprowadzono przy obu podejściach. W przypadku wszystkich innych nowotworów podejście zależało od charakterystyki pacjenta i lokalnych preferencji. Rekonstrukcja żołądkowo-rurowa z zespoleniem szyjnym była preferowaną techniką przywracającą ciągłość przewodu pokarmowego.
Analiza patologiczna
Raporty z badania patologicznego musiały opisywać rodzaj i rozszerzenie guza, węzły chłonne i marginesy resekcji. W przypadku braku makroskopowego guza, jakakolwiek nienormalnie pojawiająca się tkanka była w całości zatopiona w parafinie w celu dokonania odpowiedniej oceny obecności resztkowego guza i efektów terapii.
Aby ocenić odpowiedź na terapię, sklasyfikowaliśmy stopień regresji histomorfologicznej na cztery kategorie w następujący sposób: stopień 1, brak dowodów na obecność resztkowych komórek nowotworowych (pełna odpowiedź patologiczna); stopień 2, mniej niż 10% witalnych resztkowych komórek nowotworowych; stopień 3, 10 do 50%; i stopień 4, ponad 50% .1,1,12 Jeśli istotny guz występował w odległości mm lub mniej od proksymalnego, dystalnego lub obwodowego marginesu resekcji, uznano, że jest on dodatni pod względem mikroskopowym (R1).
Kontynuacja
W pierwszym roku po zakończeniu leczenia pacjenci byli obserwowani co 3 miesiące
[przypisy: forum kulturystyczne, terapia cranio-sacralna, wzorcowanie przyrządów pomiarowych ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne terapia cranio-sacralna wzorcowanie przyrządów pomiarowych