Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 3

Pacjenci mogli otrzymywać doustną mesalaminę lub doustny prednizon w stabilnej dawce 30 mg lub mniej na dzień. Projekt badania
Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 2: 2: 2: 3: 3, aby otrzymać doustną tofacitinib (CP-690,550) (Pfizer) w dawce 0,5 mg, 3 mg, 10 mg lub 15 mg lub placebo, podawanej dwa razy dziennie. Pacjenci byli leczeni przez 8 tygodni, a następnie przez 4 tygodnie później (przez 12 tygodni). Żadne dane dotyczące wyników klinicznych ani zdarzeń niepożądanych nie zostały zebrane powyżej 12 tygodni. Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 3

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie okrężnicy jest przewlekłą chorobą zapalną okrężnicy, dla której obecne terapie nie są powszechnie skuteczne. Jednym dodatkowym leczeniem może być tofacitinib (CP-690,550), doustny inhibitor kinaz Janusa 1, 2 i 3 o swoistości funkcjonalnej in vitro dla kinaz i 3 względem kinazy 2, który powinien blokować przekazywanie sygnałów zawierających cytokiny zawierające łańcuchy gamma. w tym interleukiny 2, 4, 7, 9, 15 i 21. Te cytokiny stanowią integralną część aktywacji, funkcji i proliferacji limfocytów. Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego

Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 2

Po zakończeniu rekrutacji opublikowano wyniki badania III fazy. Badanie wykazało znaczącą poprawę zarówno przeżycia wolnego od progresji, jak i całkowitego czasu przeżycia z wemurafenibem w porównaniu z chemioterapią, przy współczynnikach hazardu odpowiednio 0,26 i 0,37, we wczesnej tymczasowej analizie całkowitego przeżycia. Mediana okresu obserwacji była nieco krótsza niż 4 miesiące, niewystarczająca do rozwiązania długoterminowych wyników leczenia wemurafenibem. Nasza próba fazy 2 miała znacznie dłuższy okres obserwacji. Czytaj dalej Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 2

Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą czesc 4

Jeśli betrixaban był lepszy niż enoksaparyna w kohorcie 2, wyższość w odniesieniu do pierwotnego wyniku skuteczności była oceniana w całej badanej populacji. Kolejne analizy drugorzędowych punktów końcowych były podobnie uwarunkowane wyższością w odniesieniu do pierwotnego wyniku skuteczności. Jeśli takie progi alfa nie zostały spełnione, kolejne analizy z góry zdefiniowane zostały uznane za eksploracyjne. Pacjenci kwalifikowali się do włączenia do analiz skuteczności, jeśli otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku i mieli odpowiednią ocenę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Ponadto zastosowaliśmy metodę Quan i wsp.20 w analizach wrażliwości w celu przypisania danych pacjentom, którzy nie mieli odpowiedniej oceny żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Czytaj dalej Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą czesc 4

Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą ad

Dane zostały zebrane przez Pharmaceutical Product Development, organizację badań kontraktowych opłaconą przez sponsora oraz przez Duke Clinical Research Institute i przezskórną farmakologiczną rewaskularyzację wewnątrznaczyniową w celu oceny niestabilnych zespołów (PERFUSE), dwie akademickie organizacje badawcze. Wszystkie trzy organizacje miały dostęp do pełnej bazy danych w celu weryfikacji i analizy wyników. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych i analiz oraz przyczynili się do powstania pierwszych i kolejnych szkiców manuskryptu. Autorzy zapewniają rękojmię za dokładność i kompletność danych i wszystkich analiz, a także za wierność tego raportu w protokole próbnym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Badanie przeprowadzono zgodnie z postanowieniami Deklaracji Helsińskiej i lokalnymi przepisami. Czytaj dalej Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą ad

Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 4

Analiza podgrup nie obejmowała wcześniejszej terapii ipilimumabem, ponieważ kilku pacjentów otrzymało ipilimumab przed rejestracją. Dodatkowy niezależny przegląd statystyczny wszystkich danych wynikowych został przeprowadzony przez dwóch akademickich autorów statystycznych w celu potwierdzenia wszystkich wyników statystycznego autora branży. Wyniki
W okresie od października 2009 r. Do marca 2010 r. Czytaj dalej Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 4

Infekcja wirusem Zika z długotrwałą wiremią i zaburzeniami mózgu płodu ad

Oś czasu objawów i badań radiograficznych i laboratoryjnych. Ta oś czasu uwypukla objawy zakażenia wirusem Zika (ZIKV) u matki (dolny rząd) oraz odpowiadające wyniki badań radiologicznych i laboratoryjnych u płodu (górny rząd). Wstawiona fotografia pokazuje wysypkę matki w momencie wystąpienia ostrej choroby. DENV oznacza wirus dengi, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego MRI, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej PBMC i test neutralizacji blaszki przeciwko PRNT. 33-letnia fińska kobieta, która była w 11 tygodniu ciąży, przebywała na wakacjach w Meksyku, Gwatemali i Belize wraz z mężem pod koniec listopada 2015 r. Czytaj dalej Infekcja wirusem Zika z długotrwałą wiremią i zaburzeniami mózgu płodu ad

Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą ad 5

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym, częstotliwość ostrych stanów medycznych i czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej były podobne w obu grupach (Tabela 1). Definicje populacji analitycznych podano w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Ogółem 72 pacjentów (1,0% osób poddanych randomizacji) zostało wykluczonych ze wszystkich analiz, ponieważ nie otrzymali oni badanego leku, a 1155 pacjentów (15,4% osób poddanych randomizacji) zostało wykluczonych z analiz skuteczności, ponieważ nie mieć objawy objawowe związane z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową i nie były poddawane ultrasonografii między dniem 32 a dniem 47. Porównania początkowej charakterystyki pacjentów, którzy byli włączeni do każdej z populacji analizy skuteczności podano w tabelach S3, S4 i S5 w Dodatek dodatkowy. Mediana czasu trwania aktywnego leczenia wynosiła 36 dni (zakres międzykwartylny, 34 do 39) w grupie betrixabanu i 9 dni (zakres międzykwartylu, od 7 do 13) w grupie enoksaparyny. Czytaj dalej Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą ad 5

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem

Wpływ interwencji osób postronnych na długoterminowe funkcjonalne wyniki wśród osób, które przeżyły pozaszpitalne zatrzymanie krążenia, nie był szeroko badany. Metody
Połączyliśmy ogólnopolskie dane na temat pozaszpitalnych zatrzymań krążenia w Danii z danymi dotyczącymi wyników czynnościowych i odnotowaliśmy roczne ryzyko niedotlenienia mózgu lub przyjęcia do domu opieki oraz zgonu z jakiejkolwiek przyczyny u pacjentów, którzy przeżyli do 30 dnia po pozaszpitalne zatrzymanie krążenia. Przeanalizowaliśmy ryzyko w zależności od tego, czy wykonano resuscytację krążeniowo-oddechową (CPR), czy też dokonano oceny czasowych zmian interwencji i wyników osób postronnych.
Wyniki
Spośród 2855 pacjentów, którzy byli 30-dniowymi pacjentami, którzy przebyli pozaszpitalne zatrzymanie krążenia w latach 2001-2012, łącznie 10,5% miało uszkodzenie mózgu lub zostali przyjęci do domu opieki, a 9,7% zmarło w okresie 1- okres obserwacji. W okresie badania wśród 2084 pacjentów z zatrzymaniem krążenia, których nie było świadków personelu ratownictwa medycznego (EMS), wskaźnik CPR osób postronnych wzrósł z 66,7% do 80,6% (P <0,001), wzrosła częstotliwość defibrylacji osób postronnych z 2,1% do 16,8% (p <0,001), współczynnik uszkodzenia mózgu lub przyjęcia do domu opieki zmniejszył się z 10,0% do 7,6% (p <0,001), a śmiertelność z wszystkich przyczyn zmniejszyła się z 18,0% do 7,9% (p = 0,002 ). Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 5

Pacjenci, u których wystąpiło zatrzymanie krążenia z rozpoznaniem EMS, a pacjenci, którzy nie otrzymali reanimacji osób postronnych, byli starsi i mieli wyższe wskaźniki współwystępowania Charlson niż pacjenci w grupach, w których przebywają osoby postronne. Pacjenci z grupy osób postronnych-CPR częściej niż początkowo rytmicznie wykonywali wstrząsalny wstrząs, niż pacjenci z grupy osób nie będących w stanie czuwania i resuscytacji lub grupa osób, które doznały defibrylacji. Chociaż grupa badana przy pomocy EMS miała najniższe prawdopodobieństwo rytmu wymagającego defibrylacji (47,1%), personel EMS ostatecznie wykonał defibrylację u 75,0% tych pacjentów. Prawdopodobieństwo defibrylacji EMS było istotnie większe wśród osób, które przeżyły CPR świadkiem, niż tych, którzy tego nie zrobili (Tabela 1). Powyższe cechy podobnie dotyczą osób, które przeżyły zatrzymanie akcji serca z przypuszczalnymi przyczynami sercowymi (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 5