miesniówka maciczna

W sercu krwi i komór sercowych, a w macicy płodu z jamy macicznej w czasie porodu, przy czynnym udziale umięśnienia brzusznego. Poza tym mięśniówka maciczna (myometrium) kurczy się prawdopodobnie i na początku wykonywania aktu płciowego, po czym następuje rozkurcz, powodujący działanie ssące macicy na nasienie; działanie to ułatwia przedostanie się nasienia z pochwy do jamy macicznej. U ssaków u których wytrysk nasienia odbywa się wewnątrz przewodu szyjkowego (wejacuiatio intracerricaiis}, w przeciwieństwie do wytrysku w głąb pochwy (vejaculatio in tra vagina lis), pasma mięśniowe podłużne szyjki macicznej podlegają skurczowi, co powoduje otwarcie otworu macicznego zewn. (orificium uteri ex t. ), W czasie ciąży macica podlega niepomiernemu powiększeniu, ściany jej ulegają ścieńczeniu, a rniocyty wydłużają się dziesięciokrotnie, a niekiedy i więcej. Czytaj dalej miesniówka maciczna

Warstwe najbardziej zewnetrzna stanowi lacznotkankowa

Warstwę najbardziej zewnętrzną stanowi łącznotkankowa, wyposażona w liczne włókna sprężyste-przydanka (adrentitia). Drugą warstwą jest – mięśniówka gładka (rnuscularis), składająca się z pasem zewnętrznych – podłużnych (longitudinalis) i z pasem umieszczonych dośrodkowo – okreżnych (circularis j, które u wejścia do pochwy tworzą rodzaj – zwieracza pochwy (sphincter vaginae). W czasie kopulacji skurcze pasem okrężnych dostosowują ściany pochwy do kształtu powierzchni narządu kopulacyjnego, zapobiegając w ten sposób wyślizgnięciu się jego oraz wyciekowi na zewnątrz nasienia, skurcz zaś pasem podłużnych opuszcza macicę, ustawiając jej szyjkę w ten sposób, że albo otwór macicy zewnętrzny odpowiada dokładnie otworowi zewnętrznemu cewki moczowej samca (orificium. urethrae ex t. ), albo też proces ten ułatwia w niektórych przypadkach przenikanie żołędzi (glans penis) do wnętrza rozchylonej szyjki macicznej (cerrix uteri). Czytaj dalej Warstwe najbardziej zewnetrzna stanowi lacznotkankowa

Dla celów zwilzania zatoki moczowoplciowej sluza dwie pary gruczolów sluzowych

Dla celów zwilżania zatoki moczowopłciowej służą dwie pary gruczołów śluzowych. Są to: gruczoly przedsionkowe większe (glae. vestibulares maj. Bartholini), umieszczone w części górnej zatoki, oraz skupienie drobnych gruczołów, opisywane pod nazwą gruczołów przedsionkowych mniejszych (glae. vestibulares min. Czytaj dalej Dla celów zwilzania zatoki moczowoplciowej sluza dwie pary gruczolów sluzowych

Zatoka moczowo-plciowa

Zatoka moczowo-płciowa (sinus urogenitalis), zwana również, choć niesłusznie, – przedsionkiem pochwy (restibulum: vaginae), jest jamą do której uchodzi zarówno pochwa – wejściem do pochwy (iniroitus vaginae), jak i – cewka moczowa żeńska (urethra femcnina), która ze swej strony otwiera się na zewnątrz w obrębie podłużnej – szpary muszlowej(sromowej) (rima vulvae), ograniczonej – wargami muszlowymi (sromowymi). U przeważającej większości ssaków zatoka moczowopłciowa żeńska jest jamą nader płytką, lecz obszerną i tym się różni od zatoki moczowopłciowej męskiej, która ulega znacznemu wydłużeniu i zcieńczeniu wskutek powstania członka kopulacyjnego. Na dnie zatoki moczowo-płciowej (fundus sinus urogenitalis) widnieje w górze – wejście do pochwy (introitus vaginae), a tuż pod nim mały- otwór cewki wewn. (orificium urethrae ext. ) , pod którym znajduje się u Ruminantia i u Suidae ślepy – zachyłek podcewkowy (direrticulum suburethrale), którego znaczenie nie jest jeszcze wyjaśnione. Czytaj dalej Zatoka moczowo-plciowa