Dzialanie przeciwcial sklada sie z dwóch okresów

Działanie przeciwciał składa się z dwóch okresów. Pierwszy okres, kiedy następuje połączenie się przeciwciała z antygenem, sprowadza się do powstawania nowego zespołu, który jest bardzo wrażliwy na obecność soli. Drugi okres, kiedy zespół powstały w pierwszym okresie, wypada z roztworu. Dotyczy to precypitacji, aglutynacji i, jak twierdzą niektórzy, również zobojętniania toksyny antytoksyną. Przeciwciała należy zaliczyć do białek. Czytaj dalej Dzialanie przeciwcial sklada sie z dwóch okresów

Antytoksyny wybitnie swoiste

Antytoksyny wybitnie swoiste, czyli powstała antytoksyna działa, tylko na jad, który wywołał jej produkcję. Jad błoniczy zobojętnia się tylko antytoksyną błoniczą, jad tężca tylko anty-toksyną tężcową. Swoistość antytoksyn jest: znacznie większa niż swoistość innych przeciwciał; W związku z nietrwałością połączenia toksyny z antytoksyną i zdolnością dysocjacji tego połączenia zachodzi pytanie, czy połączenie toksyny z komórką ustroju jest również połączeniem nietrwałym. Ma to znaczenie w leczeniu surowicami, . gdyż surowicy używamy najczęściej wtedy, kiedy jady związały się z komórką i powstała choroba. Czytaj dalej Antytoksyny wybitnie swoiste

Banka jajowodowa

Na dnie lejka, który jest, jak wiemy, zaczątkiem, z którego rozwinął się cały przewód Miillera (p. rozwój l), widniej e drobny – otwór brzuszny jajowodu (ostium abdominale tubae). W przypadkach gdy jajnik jest umieszczony w dole jajnikowym (fossa orarica) wymieniony otwór zapewnia swobodne połączenie narządów płciowych wewnętrznych (jajowód, macica) samicy z wielką jamą otrzewną, natomiast wówczas, gdy jajnik tkwi zamknięty w jamie jajnikowej (bursa orarica), to połączenie jajowodu z jamą otrzewnej jest przerwane. Tuż poza lejkiem, a więc w kierunku macicy, jajowód nieco się rozszerza, tworząc – bańkę jajowodową (ampulla tubaria). Bańka jajowodowa odznacza się dużymi rozmiarami szczególnie u Suidae. Czytaj dalej Banka jajowodowa

Sciana jajowodu sklada sie z czterech warstw

Jak już była wzmianka powyżej, jajowód jest zawarty we wnętrzu fałdu otrzewnej, w krezce jajowodowej (mesosalpinx), stanowiącej część więzadła szerokiego (lig. latum). Rozumie się samo przez się, że tego rodzaju położenie jajowodu umożliwia jego ruchomość zarówno bierną (w czasie ciąży) jak i czynną (np. w czasie spółkowania). Między obydwiema blaszkami krezki znajdują się lepiej lub gorzej zachowane przewody szczątkowe pranercza (mesonephros), tworzące tutaj tzw. Czytaj dalej Sciana jajowodu sklada sie z czterech warstw

Warstwe najbardziej zewnetrzna stanowi lacznotkankowa

Warstwę najbardziej zewnętrzną stanowi łącznotkankowa, wyposażona w liczne włókna sprężyste-przydanka (adrentitia). Drugą warstwą jest – mięśniówka gładka (rnuscularis), składająca się z pasem zewnętrznych – podłużnych (longitudinalis) i z pasem umieszczonych dośrodkowo – okreżnych (circularis j, które u wejścia do pochwy tworzą rodzaj – zwieracza pochwy (sphincter vaginae). W czasie kopulacji skurcze pasem okrężnych dostosowują ściany pochwy do kształtu powierzchni narządu kopulacyjnego, zapobiegając w ten sposób wyślizgnięciu się jego oraz wyciekowi na zewnątrz nasienia, skurcz zaś pasem podłużnych opuszcza macicę, ustawiając jej szyjkę w ten sposób, że albo otwór macicy zewnętrzny odpowiada dokładnie otworowi zewnętrznemu cewki moczowej samca (orificium. urethrae ex t. ), albo też proces ten ułatwia w niektórych przypadkach przenikanie żołędzi (glans penis) do wnętrza rozchylonej szyjki macicznej (cerrix uteri). Czytaj dalej Warstwe najbardziej zewnetrzna stanowi lacznotkankowa

Powierzchnia sluzówki pochwy jest badz gladka

Stwierdzono, że zarówno na mięśniówkę, jak i na odczyn przesącza pochwowego wywierają duży wpływ jajniki . Powierzchnia śluzówki pochwy jest bądź gładka, bądź też, co częściej bywa, pokryta poprzecznymi wyniosłościami-grzebieniami pochwowymi (ruga e vaginales), wywoływującymi zwiększenie intensywności tarcia żołędzi penisa o ścianę pochwy, oraz fałdami podłużnymi, stanowiącymi zapas śluzówki. Po każdej stronie, wzdłuż krawędzi bocznych pochwy ciągnie się uwsteczniony przewód Wolffa pod postacią – przewodu Gartnera (ductus epoophori Gartneri. ), kończącego się w zatoce moczowopłciowej. Przewody Gartnera są bardzo dobrze wykształcone u Przeżuwaczy. Czytaj dalej Powierzchnia sluzówki pochwy jest badz gladka

u kobiety istnieje zatem jedna – szczelina sromowa

Po każdej stronie przyczepu warg znajduje się ukryty pod przeistoczoną skórą- m. opuszkowo-jamisty (m. bulbooarernosus), posiadający kształt pierścienia, otaczającego zarówno muszlę (m. constrictor vulrae I) jak i zatokę moczowo-płciową (m. constrictor vestibulil), Kurcząc się mięsień ten zaciska szczelinę muszlową (sromową) oraz zwęża zatokę moczowo-płciową. Czytaj dalej u kobiety istnieje zatem jedna – szczelina sromowa

Torba (marsupium) jest utworem analogicznym (lecz nie homologiczym) do wylegarki

Do wylęgarki są składane jaja i tam przychodzą na świat młode, które są odżywiane wydzieliną pola sutkowego. Niektórzy anatomowie przypuszczają, że właśnie ten ścisły kontakt ustroju matki z ustrojem potomka był przyczyną powstania swoistych gruczołów mlecznych czyli sutków. 8) Torba (marsupium) jest utworem analogicznym (lecz nie homologiczym) do wylęgarki, występującym u Torbaczy, przy czym zarówno u osobników samiczych jak i samczych. W torbie są przechowywane noworodki, przychodzące na świat jeszcze pod postacią zarodków, które czerpią pokarm z zaczątkowych sutków tam umieszczonych. W przeciwieństwie do wylęgarki, będącej przejściowym narządem okresowym (istniejącym tylko w okresie lęgu l), torba jest narządem stałym. Czytaj dalej Torba (marsupium) jest utworem analogicznym (lecz nie homologiczym) do wylegarki

Ostatnim typem ukladu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy

W ten sposób możemy rozróżnić trzy zasadnicze typy układu sutkowego, wypowiadające się odmiennym umiejscowieniem i różną ilością sutkowo typy te podporządkowują się, przynajmniej jeżeli chodzi o stosunki ilościowe, ilości młodych, przychodzących na świat podczas jednego miotu. U Insectivora, u Rodentia, u Carnirora i u Suidae występuje – typ piersiowo-brzuszny, cechujący się większą ilością sutków, rozmieszczonych w okolicy piersiowej i w okolicy brzusznej tułowia. Takich samoistnych sutków znajdujemy po każdej stronie u Carnirora 4-6, a u Suidae 5-6; u Insectirora jednak może być ich znacznie więcej. U Hominidae, Primates, Proboscidea, Sirenia Xenarthra i u Chiroptera powstaje – typ piersiowy, cechujący się tym, że tylko odcinki piersiowe grzebieni sutkowych wykazują dalszy rozwój, natomiast ich odcinki brzuszne podlegają zupełnemu uwstecznieniu. Ostatnim typem układu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy. Czytaj dalej Ostatnim typem ukladu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy

Sutki sa unaczynione przez galezie odchodzace

Do tej zatoki uchodzi 8 – 12 oddzielnych – przewodów mlekonośnych (ductus lactiferi). , U kozy i u owcy wymię (sumen) kończy się po każdej stronie jedną tylko brodawką sutkową. U Equidae każde z wymion, prawe i lewe, kończy się jedną brodawką, wykazującą dwa otwory mlekonośne (pori lactiferi), prowadzące do dwóch oddzielnych przewodów brodawkowych. Stwierdzono, że pomimo swej pozornie prostej budowy wymię klaczy składa się w rzeczywistości z dwóch mas gruczołowych, które dopiero wtórnie uległy zespoleniu. Mowa była dotychczas jedynie o sutkach żeńskich (mammae femininae). Czytaj dalej Sutki sa unaczynione przez galezie odchodzace