Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą ad 5

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym, częstotliwość ostrych stanów medycznych i czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej były podobne w obu grupach (Tabela 1). Definicje populacji analitycznych podano w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Ogółem 72 pacjentów (1,0% osób poddanych randomizacji) zostało wykluczonych ze wszystkich analiz, ponieważ nie otrzymali oni badanego leku, a 1155 pacjentów (15,4% osób poddanych randomizacji) zostało wykluczonych z analiz skuteczności, ponieważ nie mieć objawy objawowe związane z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową i nie były poddawane ultrasonografii między dniem 32 a dniem 47. Porównania początkowej charakterystyki pacjentów, którzy byli włączeni do każdej z populacji analizy skuteczności podano w tabelach S3, S4 i S5 w Dodatek dodatkowy. Mediana czasu trwania aktywnego leczenia wynosiła 36 dni (zakres międzykwartylny, 34 do 39) w grupie betrixabanu i 9 dni (zakres międzykwartylu, od 7 do 13) w grupie enoksaparyny. Czytaj dalej Rozszerzona profilaktyka przeciwzakrzepowa z Betrixabanem u pacjentów z ostrą chorobą ad 5

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 8

W większości przypadków ci pacjenci nie mieli nagłego początku zatrzymania krążenia, ale zamiast tego mieli zatrzymanie akcji serca podczas stopniowego pogarszania się ostrego stanu chorobowego, w przypadku którego EMS był już aktywowany. Aresztowania EMS z zatrzymaniem krążenia są prawdopodobnie kontrolowane z wyższą jakością resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz szybszym i skuteczniejszym stosowaniem defibrylatorów niż zatrzymanie krążenia z interwencją osoby postronnej, co może wyjaśnić, dlaczego pacjenci z zatrzymaniem krążenia przy EMS mieli najmniejsze ryzyko uszkodzenia mózgu lub karmienia piersią wstęp do domu. Jednakże śmiertelność z przyczyn ogólnych była istotnie wyższa wśród osób, które przeżyły 30 dni, w których stwierdzono zatrzymanie krążenia za pomocą EMS niż w przypadku osób, które zostały poddane defibrylacji, co można wyjaśnić wyższym wskaźnikiem wieku i współczynników współwystępowania u osób, które cierpiały na EMS z powodu zatrzymania krążenia. Wskaźniki zarówno obserwowanej RKO, jak i defibrylacji osób postronnych znacznie wzrosły wśród osób, które przeżyły 30 dni w latach 2001-2012. Wzrosty te są prawdopodobnie związane z wieloma ogólnokrajowymi inicjatywami podjętymi w Danii, w tym powszechnym obowiązkowym i dobrowolnym szkoleniem z zakresu RKO; powszechne rozpowszechnianie zautomatyzowanych defibrylatorów zewnętrznych; wprowadzenie pracowników służby zdrowia w centrach ratunkowych, ułatwienie CPR z udziałem dyspozytora; oraz tworzenie i łączenie zautomatyzowanego rejestru zewnętrznych defibrylatorów z centrami wysyłkowymi, umożliwiając pracownikom służby zdrowia prowadzenie obserwatorów do najbliższych zautomatyzowanych defibrylatorów zewnętrznych (osoby postronne same mogą zlokalizować najbliższy zautomatyzowany defibrylator zewnętrzny za pomocą aplikacji na smartfony) .7 37 Ogólnie rzecz biorąc, zmiany w wynikach funkcjonalnych obserwowane po wdrożeniu tych inicjatyw sugerują, że systematyczne krajowe wysiłki mające na celu poprawę postępowania w przypadku zatrzymania krążenia mogą prowadzić do poprawy nie tylko w przeżyciu, ale także w funkcjonalnym nietkniętym przeżyciu. Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 8

Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 7

Uwzględniono dane dla 2527 z 2855 pacjentów; osoby z brakującym statusem w przypadku CPR osób postronnych lub defibrylacji osób trzecich (328 pacjentów) nie są uwzględniane w analizach. Kwadraty wskazują szacunkowe wartości punktowe (bezwzględne ryzyko), a I oznacza przedziały ufności 95%. Bezwzględne roczne ryzyko niedotlenienia mózgu lub przyjęcia do domu opieki było najniższe w grupie z zatrzymaniem krążenia za pomocą EMS (3,7%, przedział ufności 95% [CI], 2,5 do 4,9) (Ryc. 4 i tabela S11 w Dodatek dodatkowy). Jednak najniższe bezwzględne roczne ryzyko zgonu odnotowano w grupie osób przechodzących w boczną defibrylację (2,0%, 95% CI, 0,0 do 4,2). Czytaj dalej Działania Bystandera i roczne wyniki w nagłym zatrzymaniu krążenia poza szpitalem ad 7

Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca czesc 4

Oczekiwaliśmy rekrutacji 2152 pacjentów w okresie 2 lat z co najmniej roczną obserwacją, aby zaobserwować 652 zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych, próbny projekt, który dał moc 90% do wykrycia względnej redukcji o 22% w ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Założenia te opierały się na 6-miesięcznej śmierci sercowo-naczyniowej wynoszącej 8,6% w grupie otrzymującej ularytyd i 11,0% w grupie placebo. Oceniliśmy czas do wystąpienia danych za pomocą szacunków Kaplana-Meiera i wykorzystaliśmy modele proporcjonalnego hazardu Cox do obliczenia współczynników hazardu, 96% przedziałów ufności i dwustronnych wartości P dla ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, z wykorzystaniem wieku, płci, linii bazowej skurczowej ciśnienie krwi (<140 mm Hg vs. .140 mm Hg), czas od pierwszej oceny klinicznej do rozpoczęcia badania – wlew leku (.6 godzin vs.> 6 godzin) i region jako współzmienne określone wcześniej. Przeprowadziliśmy pierwszą analizę skuteczności dla hierarchicznego złożonego klinicznego punktu końcowego przy dwustronnym poziomie istotności wynoszącym 0,01. Czytaj dalej Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca czesc 4

Chirurgia pomostowania tętnic wieńcowych u pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną

Korzyści z przeżycia wynikające ze strategii pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) dodanej do terapii medycznej ukierunkowanej na wytyczne, w porównaniu z samą terapią medyczną, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca i ciężką skurczową dysfunkcją lewej komory pozostają niejasne. Metody
Od lipca 2002 r. Do maja 2007 r. Losowo 1212 pacjentów z frakcją wyrzutową wynoszącą 35% lub mniej i chorobą wieńcową podlegającą CABG zostało losowo przydzielonych do CABG i terapii medycznej (grupa CABG, 610 pacjentów) lub sama terapia medyczna (medyczne – grupa terapeutyczna, 602 pacjentów). Pierwszorzędnym rezultatem była śmierć z jakiejkolwiek przyczyny. Czytaj dalej Chirurgia pomostowania tętnic wieńcowych u pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad

Przeprowadziliśmy prospektywne badanie z udziałem pacjentów, u których rozpoczęto hemodializę, w celu przetestowania hipotezy, że zwiększone poziomy FGF-23 są związane ze zwiększoną śmiertelnością niezależnie od ustalonych czynników ryzyka i jednoczesnych pomiarów fosforanów w surowicy. Metody
Przegląd badań
Badanie Accelerated Mortality at Renal Replacement (ArMORR) jest prospektywnym badaniem kohortowym 10,044 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie hemodializą w którymkolwiek z 1056 amerykańskich ośrodków dializ prowadzonych przez Fresenius Medical Care North America (Waltham, MA) w 2004 lub 2005 r. Wszystkie przedmioty przeszli rok obserwacji, z wyjątkiem tych, którzy zmarli (15%), przeszczepiono nerkę (3%), odzyskano czynność nerek (4%) lub przeniesiono do jednostki dializacyjnej poza systemem Fresenius Medical Care North America przed ukończeniem rok leczenia hemodializą (12%).
Wszystkie dane kliniczne zostały prospektywnie zebrane przez klinicystów w punkcie opieki. Dane te obejmują charakterystykę demograficzną pacjentów, warunki współistniejące, wyniki badań przeprowadzonych przez centralne laboratorium (Spectra East, Northvale, NJ) i wyniki. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad

Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy

W 45 krajach odnotowano rozlegle lekooporną gruźlicę, w tym kraje o ograniczonych zasobach i dużym nasileniu gruźlicy. Opisujemy postępowanie w szerokim zakresie z lekooporną gruźlicą i wyniki leczenia wśród pacjentów, którzy zostali skierowani na zindywidualizowaną terapię ambulatoryjną w Peru. Metody
Łącznie 810 pacjentów skierowano do bezpłatnej zindywidualizowanej terapii, w tym leczenia uzależnień, chirurgii resekcyjnej, leczenia zdarzeń niepożądanych oraz wsparcia żywieniowego i psychospołecznego. Przetestowaliśmy izolaty od 651 pacjentów z szeroko rozpowszechnioną lekooporną gruźlicą i opracowaliśmy schematy obejmujące pięć lub więcej leków, na które izolujący infekcja nie był oporny.
Wyniki
Spośród 651 przebadanych pacjentów 48 (7,4%) miało gruźlicę odporną na wiele leków; pozostałych 603 pacjentów miało wielolekooporną gruźlicę. Czytaj dalej Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy

Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad 6

Ponadto, wyniki były jakościowo niezmienione, gdy analiza była dalej dostosowywana do późniejszej terapii aktywowaną witaminą D i do wcześniejszej terapii ze środkami wiążącymi fosfor i kiedy osobnicy, którzy byli wcześniej leczeni środkami wiążącymi byli wykluczeni (dane nie pokazane), a także w analizy post hoc obejmujące 50 dodatkowych kontroli (patrz: dodatek dodatkowy). Interakcja z rasą lub grupą etniczną
Pacjenci z czerniakiem i Hispanic mieli znaczącą przewagę w przeżywaniu w porównaniu z białkami w pełnej grupie ArMORR oraz w próbie kontrolnej przypadku (iloraz szans dla czarnych, 0,5 [95% CI, 0,3 do 0,8] i iloraz szans dla Latynosów, 0,4 [ 95% CI, 0,2 do 0,7]); to odkrycie jest zgodne z wynikami wcześniejszych badań z udziałem pacjentów poddawanych hemodializie.12,24,25,29 Chociaż nie było znaczących różnic w poziomach fosforanów w zależności od rasy lub grupy etnicznej, mediana poziomu FGF-23 była znacząco niższa wśród czarnych ( 1579 RU na mililitr, zakres odstępu międzykwartylnego, 966 do 2959) i Latynosów (1336 RU na mililitr, zakres międzykwartylowy, 1094 do 2262), niż wśród białych (2016 RU na mililitr, przedział międzykwartylowy, 1132 do 4865) (P = 0,02 i P = 0,04). Chociaż nie było istotnej interakcji między grupą etniczną, poziomami FGF-23 i umieralnością, wystąpiła znacząca interakcja z rasą (p = 0,048). W porównaniu z białymi, którzy mieli poziomy cFGF-23 poniżej mediany populacji, czarni, którzy mieli poziomy cFGF-23 poniżej mediany, mieli o 60% niższe ryzyko śmierci (iloraz szans, 0,4; 95% CI, 0,2 do 0,7), podczas gdy ryzyko śmierci było podobne dla czarnych i białych, którzy mieli poziomy cFGF-23 powyżej mediany (iloraz szans, 1,3 [95% CI, 0,7 do 2,3] i 1,6 [95% CI, 0,97 do 2,5], odpowiednio).
Dyskusja
W tym prospektywnym badaniu pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie hemodializą, zwiększone poziomy FGF-23 były związane ze śmiertelnością niezależnie od poziomów fosforanów w surowicy i innych znanych czynników ryzyka. Czytaj dalej Fibroblast Growth Factor 23 i śmiertelność wśród pacjentów poddawanych hemodializie ad 6

Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy ad 9

Ci pacjenci mogą zatem reprezentować kohortę przeżycia. Niemożliwe jest jednak oszacowanie wpływu błędu stronniczego na wyniki leczenia w przypadku braku grupy porównawczej – tj. Pacjentów z gruźlicą o dużej oporności na leki, którzy nie byli wcześniej leczeni. Można dokonać jednego istotnego porównania pomiędzy tymi, którzy mają więcej i tymi, którzy są mniej narażeni na wcześniejsze leczenie: większa ekspozycja wiąże się ze zwiększonym, a nie zmniejszonym ryzykiem zgonu. Ponieważ w warunkach programowych powszechne jest, że leczenie gruźlicy opornej na wiele leków lub gruźlicy opornej na leki jest zarezerwowane dla pacjentów, którzy otrzymali wielokrotne leczenie gruźlicy, nasze wyniki można uogólnić na wiele populacji pacjentów leczonych w krajach o niskim i średnim dochodzie . Czytaj dalej Kompleksowa terapia ekstensywnie lekoopornej gruźlicy ad 9