Dzialanie przeciwcial sklada sie z dwóch okresów

Działanie przeciwciał składa się z dwóch okresów. Pierwszy okres, kiedy następuje połączenie się przeciwciała z antygenem, sprowadza się do powstawania nowego zespołu, który jest bardzo wrażliwy na obecność soli. Drugi okres, kiedy zespół powstały w pierwszym okresie, wypada z roztworu. Dotyczy to precypitacji, aglutynacji i, jak twierdzą niektórzy, również zobojętniania toksyny antytoksyną. Przeciwciała należy zaliczyć do białek. Czytaj dalej Dzialanie przeciwcial sklada sie z dwóch okresów

Antytoksyny wybitnie swoiste

Antytoksyny wybitnie swoiste, czyli powstała antytoksyna działa, tylko na jad, który wywołał jej produkcję. Jad błoniczy zobojętnia się tylko antytoksyną błoniczą, jad tężca tylko anty-toksyną tężcową. Swoistość antytoksyn jest: znacznie większa niż swoistość innych przeciwciał; W związku z nietrwałością połączenia toksyny z antytoksyną i zdolnością dysocjacji tego połączenia zachodzi pytanie, czy połączenie toksyny z komórką ustroju jest również połączeniem nietrwałym. Ma to znaczenie w leczeniu surowicami, . gdyż surowicy używamy najczęściej wtedy, kiedy jady związały się z komórką i powstała choroba. Czytaj dalej Antytoksyny wybitnie swoiste

Cala blona sluzowa jest silnie pomarszczona i tworzy liczne, podluzne – faldy jajowodowe

Cała błona śluzowa jest silnie pomarszczona i tworzy liczne, podłużne – fałdy jajowodowe (plicae tubariae), ograniczające szczelinowate, błędnikowate Światło jajowodu (lumen tubae). Tutaj, jak już była wzmianka, odbywa się zapłodnienie (foecundatio). Należy zaznaczyć, że podczas ciąży budowa ścian jajowodu nie podlega znaczniejszym przekształceniom. 3. – Macica (uterus). Czytaj dalej Cala blona sluzowa jest silnie pomarszczona i tworzy liczne, podluzne – faldy jajowodowe

Plytki zachylek otrzewnej

Płytki zachyłek otrzewnej. wciskający się między pęcherz moczowy i ma się w niej rozróżnić dwie – krawędzie boczne (margines lat. ) i dwie powierzchnie: powierzchnia górna( facies sup. ), sąsiadująca z odbytnicą, i powierzchnia dolna ( facies in}), stykająca się z pęcherzem moczowym, z jelitami, a w okresie ciąży i ze ścianą brzuszną tułowia. W macicy rozróżniamy dwie zasadnicze części, różniące się zarówno morfologicznie jak i fizjologicznie. Czytaj dalej Plytki zachylek otrzewnej

kopulacja odbywa sie jesienia

U Chiroptera (w strefie umiarkowanej] kopulacja odbywa się jesienią. W okresie zimowym plemniki przechowują się w macicy i dopiero na wiosnę wyruszają w głąb jajowodów, gdzie oczekuje na nie dojrzałe jajo. W tym więc przypadku macica funkcjonuje jako prawdziwe reoept aoulum seminis. Szczelinowate światło przewodu szyjkowego jest stale zamknięte – czopem śluzowym, poprzez który mogą z łatwością wędrować plemniki; czop ten stanowi jednak skuteczną przeszkodę dla szkodliwych intruzów – bakterii. Przewód szyjkowy otwiera się do pochwy za pośrednictwem – otworu macicznego zewn. Czytaj dalej kopulacja odbywa sie jesienia

Pochwa rozpoczyna sie na dnie zatoki moczowo plciowej

Zarówno jedna jak i druga mogą ulec uszkodzeniu w czasie porodu. Pochwa rozpoczyna się na dnie zatoki moczowo płciowej -wejściem do pochwy (introitus vaginae), stanowiącym jej punkt najwęższy. U kobiety i niektórych ssaków znajduje się w tym miejscu mocniej lub słabiej wykształcony cienki fałd błony śluzowej – błona dziewicza (hymen), ulegająca zniszczeniu przy pierwszym immissio penis, a zwłaszcza w trakcie pierwszego porodu. Sprężystość ścian pochwy sprawia, że w stanie spoczynku światło jej (canalis vaginalis) jest tylko pozorne, podczas zaś spółkowania i porodu dostosowuje się do wymiarów penisa albo do objętości płodu. Koniec przeciwległy pochwy stanowi jej – sklepienie(forni. Czytaj dalej Pochwa rozpoczyna sie na dnie zatoki moczowo plciowej

Budowa-sutka

Budowa-sutka (mamma) przedstawia się następująco. Rozróżniamy w nim przede wszystkim – trzon sutka (Colpus mammae) oraz odchodzącą od niego – brodawkę sutkową (papiila mammalis). Trzon ma zazwyczaj postać półkulistą i jest osadzony szeroką – podstawą (basie mammae) na powierzchni tułowia. Stanowi on skupienie gruczołowe, umieszczone w zrębie łącznotkankowym. Brodawka sutkowa, zawierająca przewody wydzielające, posiada zazwyczaj uwłosienie uwstecznione i zabarwienie różowe lub ciemne. Czytaj dalej Budowa-sutka

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 6

Żaden pacjent nie był uznany za niezdolnego do zabiegu chirurgicznego. Mediana czasu między randomizacją a zabiegiem chirurgicznym wynosiła 97 dni w grupie stosującej chemioadioterapię i 24 dni w grupie chirurgicznej. Mediana czasu pomiędzy zakończeniem chemioradioterapii a zabiegiem chirurgicznym wynosiła 6,6 tygodnia (odległość międzykwartylowa, 5,7 do 7,9). U 7 spośród 168 pacjentów (4%) w grupie stosującej chemioradioterapię operacja resekcji nie była możliwa, ponieważ pierwotny guz lub węzły chłonne zostały zidentyfikowane podczas operacji jako nieoperacyjne, w porównaniu z 25 z 186 pacjentów (13%) w grupie operacyjnej (P = 0,002). Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 6

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 5

Dwaj pacjenci, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy chemioadioterapeutycznej, wycofali zgodę i nie zostali włączeni do analizy. Charakterystyka pacjentów z resekcyjnym rakiem przełyku lub Esophagogastric-Junction, według grupy leczenia. Czynniki prognostyczne były dobrze zrównoważone pomiędzy dwiema grupami terapeutycznymi. W obu grupach mediana wieku wynosiła 60 lat; 134 spośród 178 pacjentów (75%) w grupie stosującej chemioadioterapię stanowiły mężczyźni, w porównaniu z 152 z 188 pacjentów (81%) w grupie chirurgicznej. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 5

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 8

Skuteczność tofacitinibu w leczeniu podtrzymującym wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie jest znana. Wymagaliśmy od pacjentów otrzymujących azatioprynę, 6-merkaptopurynę i metotreksat, aby przerwać je bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia tofacitinibem, a pacjenci, którzy wcześniej otrzymywali terapię anty-TNF, byli zmuszeni do przerwania leczenia przez co najmniej 8 tygodni przed rozpoczęciem badania. Tak więc wyników nie można ekstrapolować na pacjentów, którzy nie przerywali tych środków przed leczeniem tofacitinibem.
W naszym poprzednim, małym, 4-tygodniowym badaniu fazy 2a, dotyczącym tofacitinibu w dawkach mg, 5 mg i 15 mg dwa razy na dobę u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką chorobą Crohna, obserwowano wysoki odsetek odpowiedzi i remisji oraz brak dowodów na znaczące skuteczność z tofacitinibem.25 Nie jest jasne, czy niepowodzenie tofacitinibu pod kątem klinicznych punktów końcowych w chorobie Leśniowskiego-Crohna stanowi rzeczywistą różnicę od wrzodziejącego zapalenia okrężnicy pod wpływem tofacitinibu. Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 8