PRZECIWCIALA

PRZECIWCIAŁA H. PRZECIWCIAŁA Przeciwciała których właściwością jest reagowanie swoiste z antrgener powstawanie pod wpływem antygenu, -powodują występowanie odczynów różniących się między sobą. Powstaje więc odczyn trącania, czyli precypitacji, aglutynacji, rozpuszczania bakterii, czyli bakteriolizy, rozpuszczania czerwonych krwinek, czyli hemolizy, rozpuszczania obcych komórek, czyli cytolizy i wreszcie – odczyn wiązania toksyny. W związku z rozmaitością i charakterem tych odczynów nazwano przeciwciała odpowiednio do odczynów przez nie wywoływanych. Na obcogatunkowe białko powstają więc jako reakcja precypityny, które strącają się wraz z białkiem antygenowym. Czytaj dalej PRZECIWCIALA

Tego rodzaju macice ujmujemy pod nazwa macicy podwójnej

Tego rodzaju macice ujmujemy pod nazwą macicy podwójnej (uterus duple). W przypadkach tych jedynie części pochwowe przewodów Mullera wykazują pewną skłonność do zespolenia się, które nie prowadzi jednak do powstania pochwy pojedynczej (Didelphia ). Wzdłuż całej krawędzi bocznej macicy ciągnie się na różnej głębokości szczątkowy przewód Gartnera (ductus epoophori Gartneri), stanowiący jedyną pozostałość po przewodzie Wolffa (ductus Wolffi), który u samców pełni tak ważną rolę. Ażeby skończyć ze szczegółową analizą budowy szyjki macicznej zaznaczymy, że może ona zachowywać się w stosunku do pochwy dwojako. Koniec jej zatem przechodzi w pochwę albo bez wyraźnej granicy (Carnirora), albo też koniec ten wtłacza się do pochwy jak korek do butelki (H. Czytaj dalej Tego rodzaju macice ujmujemy pod nazwa macicy podwójnej

Zatoka moczowo-plciowa jest wysiana sluzówka

Zatoka moczowo-płciowa jest wysiana śluzówką, wyposażoną w nieliczne gruczoły śluzowe. Wydzielany przez nie śluz chroni śluzówkę przed szkodliwym działaniem moczu. Dość szczególnie przedstawiają się sprawy u Proboseidea i u wielu Kenarthra (Tłradypodidae, Mynnecophagidae), gdyż u samic tych zwierząt zatoka moczowo-płciowa ulega znacznemu wydłużeniu i pogłębieniu, tak że funkcjonuje ona w trakcie aktu płciowego jako pochwa. 6) Muszla płciowa (R. P. Czytaj dalej Zatoka moczowo-plciowa jest wysiana sluzówka

Torba (marsupium) jest utworem analogicznym (lecz nie homologiczym) do wylegarki

Do wylęgarki są składane jaja i tam przychodzą na świat młode, które są odżywiane wydzieliną pola sutkowego. Niektórzy anatomowie przypuszczają, że właśnie ten ścisły kontakt ustroju matki z ustrojem potomka był przyczyną powstania swoistych gruczołów mlecznych czyli sutków. 8) Torba (marsupium) jest utworem analogicznym (lecz nie homologiczym) do wylęgarki, występującym u Torbaczy, przy czym zarówno u osobników samiczych jak i samczych. W torbie są przechowywane noworodki, przychodzące na świat jeszcze pod postacią zarodków, które czerpią pokarm z zaczątkowych sutków tam umieszczonych. W przeciwieństwie do wylęgarki, będącej przejściowym narządem okresowym (istniejącym tylko w okresie lęgu l), torba jest narządem stałym. Czytaj dalej Torba (marsupium) jest utworem analogicznym (lecz nie homologiczym) do wylegarki

Nader szczególny uklad stosunków wystepuje u Hyaena crocuta

W-postaci przewodowej łechtaczka jest przebita cewką-cewką moczową łechtaczkową (urethra clitoridica), nie będącą, oczywiście, homologiem cewki ciągnącej się wzdłuż członka męskiego, która, jak wiadomo, jest przekształconym przewodem moczowopłciowym (canalis urogenitalis). Analogicznie sprawy przedstawiają się u Talpidae. Nader szczególny układ stosunków występuje u Hyaena crocuta. Silnie rozwinięta łechtaczka jest u tego zwierzęcia przebita rzeczywistym przewodem moczowo- płciowym (canalis ulogenitalis f), niezwykle rozciągliwym, do którego jest wprowadzany członek męski w czasie kopulacji. Niezależnie od takiej czy innej budowy łechtaczki jest ona utworzona z tkanki jamistej, a więc może- podlegać : podobnie jak penis samców – wzwodowi (erectio). Czytaj dalej Nader szczególny uklad stosunków wystepuje u Hyaena crocuta

Lechtaczka

Łechtaczka (clitoris) jest odpowiednikiem. narządu kopulacyjnego samców z tym jednak zastrzeżeniem, iż jest pozbawiona ciała jamistego cewki moczowej (corpus cavernosum. urethrae) i że jest znacznie słabiej rozwinięta. Słaby jej zazwyczaj rozwój tłumaczy się tym, że nie pełni ona roli narządu kopulacyjnego, lecz jest jedynie narządem zmysłowym, bardzo czułym na podrażnienia płciowe wskutek dużego zagęszczenia receptorów dotykowych. W łechtaczce, składającej się z dwóch symetrycznych – ciał jamistych łechtaczki (corpora caremosa clitoridis), wykazujących zasadniczo tę samą budowę, jaka charakteryzuje męski narząd kopulacyjny rozróżniamy: dwie – odnogi (crura clitoridie), przymocowujące się do miednicy, – trzon łechtaczki (corpus) i wreszcie – żołądź łechtaczki (glans clitoridie), mniej lub więcej okrytą napletkiem, W skórze żołędzi, która przybrała postać śluzówki, znajdują się liczne, wrażliwe na dotyk, ciałka czuciowe, podobnie jak w żołędzi członka męskiego. Czytaj dalej Lechtaczka

Ostatnim typem ukladu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy

W ten sposób możemy rozróżnić trzy zasadnicze typy układu sutkowego, wypowiadające się odmiennym umiejscowieniem i różną ilością sutkowo typy te podporządkowują się, przynajmniej jeżeli chodzi o stosunki ilościowe, ilości młodych, przychodzących na świat podczas jednego miotu. U Insectivora, u Rodentia, u Carnirora i u Suidae występuje – typ piersiowo-brzuszny, cechujący się większą ilością sutków, rozmieszczonych w okolicy piersiowej i w okolicy brzusznej tułowia. Takich samoistnych sutków znajdujemy po każdej stronie u Carnirora 4-6, a u Suidae 5-6; u Insectirora jednak może być ich znacznie więcej. U Hominidae, Primates, Proboscidea, Sirenia Xenarthra i u Chiroptera powstaje – typ piersiowy, cechujący się tym, że tylko odcinki piersiowe grzebieni sutkowych wykazują dalszy rozwój, natomiast ich odcinki brzuszne podlegają zupełnemu uwstecznieniu. Ostatnim typem układu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy. Czytaj dalej Ostatnim typem ukladu sutkowego jest – typ brzuszny albo pachwinowy

Plat tylny jest zbudowany z neuroglii

Jest rzeczą prawdopodobną, że tym lub innym własnościom barwienia się komórek chromochłonnych odpowiadają różne stany czynnościowe tych komórek. Płat tylny jest zbudowany z neuroglii oraz z – pituicytów, stanowiących przekształcone gliocyty. Ponadto, w płacie tylnym widnieją liczne włókna nerwowe, łączące płat ten z podwzgórzem. Słabo rozwinięty płat pośredni charakteryzują drobne jamki, wypełnione nieznaną bliżej cieczą koloidalną. Przysadka mózgowa jest unerwiona dwojako: współczulnie przez zwój szyjny przedni, a przywspólczulnie przez podwzgórze (hypothalamus), będące, jak wiadomo, ważnym skupieniem ośrodków wegetatywnych międzymózgowia. Czytaj dalej Plat tylny jest zbudowany z neuroglii

Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 2

W większości badań z randomizacją nie można było wykazać korzyści, a próby były krytykowane za nieodpowiedni projekt badania, próbki, które były zbyt małe, i złe wyniki w grupie operowanej samodzielnie. Metaanalizy sugerują korzyści z przeżycia po neoadjuwantowej chemioradioterapii, aczkolwiek często kosztem zwiększonej zachorowalności i śmiertelności pooperacyjnej. Wcześniej opisywaliśmy badanie fazy II neoadiuwantowej chemioradioterapii polegające na cotygodniowym podawaniu karboplatyny i paklitakselu z równoczesną radioterapią.7 Ten schemat był związany z niskim wskaźnikiem poważnych efektów toksycznych i całkowitym wycięciem bez guza w granicach mm od marginesów resekcji. (R0) uzyskano u wszystkich pacjentów po resekcji. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 2