ANTYGENY

ANTYGENY Jak już wiemy, antygenami nazywamy ciała, które wprowadzone do ustroju w stanie nie zmienionym wywołują powstawanie w nim specjalnych ciał, posiadających zdolność wiązania się z antygenami i przez to zmieniania ich właściwości. Antygenami są różne drobnoustroje, komórki ustrojowe i ciała białkowe, to jest ciała posiadające budowę złożoną i dużą drobinę chemiczną. Prócz tego antygenami mogą być różne jady bakteryjne – jako wytwory przemiany materii drobnoustrojów. Ciało bakteryjne składa się z białka, lipidów i węglowodanów albo wolnych, albo powiązanych między sobą w postaci tzw. sympleksów. Czytaj dalej ANTYGENY

Wchlanianie do krwi toksyn bakteryjnych wywoluje powstawanie antytoksyn

Wchłanianie do krwi toksyn bakteryjnych wywołuje powstawanie antytoksyn, które zobojętniają jady. Wprowadzenie enzymów powoduje powstawanie we krwi antyenzymów, wprowadzenie zaś obcych krwinek wywołuje powstawanie hemolizyn, które rozpuszczają wprowadzone krwinki czerwone. Jeżeli wprowadzimy do ustroju obce komórki lub tkanki, to we krwi zjawiają się cytolizyny lub cytotoksyny, skierowane przeciwko tym komórkom lub tkankom. Nie wiadomo, czy istnieją liczne przeciwciała w związku z różnymi zmianami antygenu jako jednostki chemicznej, czy też istnieje jedno tylko ciało, które wykazuje różne działanie w zależności od rodzaju antygenu lub warunków, w jakich przebiega reakcja. Zinsser twierdzi, że działanie ,przeciwciała zależy od podłoża, na które dane przeciwciało działa i od stanu fizycznego środowiska. Czytaj dalej Wchlanianie do krwi toksyn bakteryjnych wywoluje powstawanie antytoksyn

dojrzewanie pecherzyków Graafa

Jest rzeczą stwierdzoną, że mięśniówka lejka (infundibulum) powoduje tak ścisłe przyleganie lejka do punktu jajnika, w którym w danej chwili odbywa się jajkowanie (ovulatio), że jajo nie posiada innej drogi do wyboru jak tę, która prowadzi do otworu brzusznego jajowodu. U niektórych ssaków (np. królik, kot) pobudzenie ustroju samicy, jakie towarzyszy aktowi kopulacji, nie tylko przyśpiesza dojrzewanie pęcherzyków Graafa i owulację, lecz również powoduje wzmożenie perystaltyki jajowodu, przyśpieszającej posuwanie się jaja. Ostatnią warstwę ściany jajowodu stanowi – śsluzówka (mucosa), o jednowarstwowym, walcowatym nabłonku migawkowym, którego rzęski są skierowane podczas ruchu w kierunku domacicznym. Tego rodzaju ruch rzęsek hamuje wprawdzie posuwanie się czynnych plemników, sprzyja natomiast zmianie położenia biernego jaja. Czytaj dalej dojrzewanie pecherzyków Graafa

Plytki zachylek otrzewnej

Płytki zachyłek otrzewnej. wciskający się między pęcherz moczowy i ma się w niej rozróżnić dwie – krawędzie boczne (margines lat. ) i dwie powierzchnie: powierzchnia górna( facies sup. ), sąsiadująca z odbytnicą, i powierzchnia dolna ( facies in}), stykająca się z pęcherzem moczowym, z jelitami, a w okresie ciąży i ze ścianą brzuszną tułowia. W macicy rozróżniamy dwie zasadnicze części, różniące się zarówno morfologicznie jak i fizjologicznie. Czytaj dalej Plytki zachylek otrzewnej

kopulacja odbywa sie jesienia

U Chiroptera (w strefie umiarkowanej] kopulacja odbywa się jesienią. W okresie zimowym plemniki przechowują się w macicy i dopiero na wiosnę wyruszają w głąb jajowodów, gdzie oczekuje na nie dojrzałe jajo. W tym więc przypadku macica funkcjonuje jako prawdziwe reoept aoulum seminis. Szczelinowate światło przewodu szyjkowego jest stale zamknięte – czopem śluzowym, poprzez który mogą z łatwością wędrować plemniki; czop ten stanowi jednak skuteczną przeszkodę dla szkodliwych intruzów – bakterii. Przewód szyjkowy otwiera się do pochwy za pośrednictwem – otworu macicznego zewn. Czytaj dalej kopulacja odbywa sie jesienia

Zasadniczo powierzchnia sluzówki jamy macicznej jest gladka

Należy zaznaczyć, że śluzówka szyj których liczba stopniowo maleje w kierunku otworu macicznego zewnętrznego. Zasadniczo powierzchnia śluzówki jamy macicznej jest gładka i tylko u Ruminantia odznacza się- obecnością stożkowatych lub grzybowatych wyniosłości, -liścieni (cotyledones), ale, jak wiadomo i łożysko. Przeżuwaczy ma budowę swoistą, którą określamy mianem – łożyska liścieniowatego (placenta polycotyledona s. syndesmoohorialie). Było to powodem powstania jeszcze jednej nazwy synonimowej dla Ruminantia s. Czytaj dalej Zasadniczo powierzchnia sluzówki jamy macicznej jest gladka

okres spoczynku jajników

Teraz następuje okres spoczynku jajników, czego oznaką jest odtworzenie zniszczonej śluzówki, powrót jej do poprzedniej grubości oraz zwężenie naczyń. Powyższy przebieg współpracy jajników i macicy przebiega w różnorodny sposób u poszczególnych ssaków. Dokładne informacje o tym znajdują się w podręcznikach fizjologii i endokrynologii. Tak się sprawa przedstawia w przypadkach nie zapłodnienia Gdy jednak jajo zostało zapłodnione, jaja, a więc w braku stanu ciąży (graviditas). to przygotowana przez ciało żółte jajnika śluzówka maciczna oraz jej naczynia biorą czynny udział w tworzeniu łożyska (placenta), przydatku płodowego o charakterze mixtum. Czytaj dalej okres spoczynku jajników

Zatoka moczowo-plciowa

Zatoka moczowo-płciowa (sinus urogenitalis), zwana również, choć niesłusznie, – przedsionkiem pochwy (restibulum: vaginae), jest jamą do której uchodzi zarówno pochwa – wejściem do pochwy (iniroitus vaginae), jak i – cewka moczowa żeńska (urethra femcnina), która ze swej strony otwiera się na zewnątrz w obrębie podłużnej – szpary muszlowej(sromowej) (rima vulvae), ograniczonej – wargami muszlowymi (sromowymi). U przeważającej większości ssaków zatoka moczowopłciowa żeńska jest jamą nader płytką, lecz obszerną i tym się różni od zatoki moczowopłciowej męskiej, która ulega znacznemu wydłużeniu i zcieńczeniu wskutek powstania członka kopulacyjnego. Na dnie zatoki moczowo-płciowej (fundus sinus urogenitalis) widnieje w górze – wejście do pochwy (introitus vaginae), a tuż pod nim mały- otwór cewki wewn. (orificium urethrae ext. ) , pod którym znajduje się u Ruminantia i u Suidae ślepy – zachyłek podcewkowy (direrticulum suburethrale), którego znaczenie nie jest jeszcze wyjaśnione. Czytaj dalej Zatoka moczowo-plciowa

Sutki sa unaczynione przez galezie odchodzace

Do tej zatoki uchodzi 8 – 12 oddzielnych – przewodów mlekonośnych (ductus lactiferi). , U kozy i u owcy wymię (sumen) kończy się po każdej stronie jedną tylko brodawką sutkową. U Equidae każde z wymion, prawe i lewe, kończy się jedną brodawką, wykazującą dwa otwory mlekonośne (pori lactiferi), prowadzące do dwóch oddzielnych przewodów brodawkowych. Stwierdzono, że pomimo swej pozornie prostej budowy wymię klaczy składa się w rzeczywistości z dwóch mas gruczołowych, które dopiero wtórnie uległy zespoleniu. Mowa była dotychczas jedynie o sutkach żeńskich (mammae femininae). Czytaj dalej Sutki sa unaczynione przez galezie odchodzace

Zraz mlekotwórczy wykazuje budowe zlozonego, merokrynicznego gruczolu pecherzykowego

Do zatoki mlekonośnej uchodzi zmienna ilość – przewodów mlekonośnych (ductus lactiferi), będących przewodami wydzielniczymi – zrazów mlekotwórczych (Lobi mammales). Zraz mlekotwórczy wykazuje budowę złożonego, merokrynicznego gruczołu pęcherzykowego. Poszczególne – pęcherzyki (acini) jego są w stanie czynnym (lactatio I) wysłane jednowarstwowym nabłonkiem walcowatym, wytwarzającym w swym wnętrzu kropelki tłuszczowe, wydalane następnie do światła pęcherzyka. Obwodowo od nabłonka wydzielniczego są rozsypane mięśniowo-nabłonkowe – komórki koszykowate. Zrazy mleko twórcze są otoczone tkanką łączną (mogącą przybrać postać tkanki tłuszczowej), która przenika wraz z naczyniami i nerwami między poszczególne pęcherzyki wydzielnicze. Czytaj dalej Zraz mlekotwórczy wykazuje budowe zlozonego, merokrynicznego gruczolu pecherzykowego