Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca czesc 4

Również predykcyjny był typ dławicy piersiowej, czas trwania objawów bólu w klatce piersiowej i postępujący przebieg duszności. Ponownie seks nie był niezależnym czynnikiem predykcyjnym (skorygowany iloraz szans dla mężczyzn vs. kobiet, 1,13, przedział ufności 95%, 0,62 do 2,07; P = 0,69). W końcowej fazie modelowania uwzględniliśmy wyniki testu wysiłkowego pacjenta (zakodowane jako pozytywne lub nie pozytywne) wraz ze zmiennymi uwzględnionymi w poprzednich krokach (tabela 2). Wśród pacjentów z dodatnim wynikiem testu wysiłkowego, 48% mężczyzn i 44% kobiet zostało skierowanych na cewnikowanie (P = 0,79). Czytaj dalej Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca czesc 4

Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca

Ostatnie doniesienia zwróciły uwagę na różnice w diagnostycznym i terapeutycznym podejściu lekarzy do mężczyzn i kobiet ze stwierdzoną lub podejrzewaną chorobą wieńcową1-7. Tobin i współpracownicy stwierdzili, że tylko 4 procent kobiet z nieprawidłowym skanu radionuklidów podczas ćwiczeń zostało skierowanych przez swoich lekarzy do cewnikowania serca, w porównaniu z 40 procentami mężczyzn z podobnymi wynikami1. Kolejne badania wykazały niższą częstość występowania w kierunku cewnikowania serca u kobiet niż u mężczyzn hospitalizowanych z powodu zawału mięśnia sercowego2,3,6,7 i innych objawów choroby wieńcowej3. Chociaż kobiety różnią się od mężczyzn późniejszym wystąpieniem choroby wieńcowej i mniejszą częstością występowania choroby w danym wieku, 8-11 prób kontrolowania tych czynników nie wyeliminowało zaobserwowanych różnic, pozostawiając otwartą możliwość, że różnice w lekarzach podejmowano decyzje w oparciu o płeć pacjenta. Dostarczenie ostatecznych dowodów na uprzedzenia seksualne wymagałoby wykazania, że lekarze podejmowali różne decyzje dotyczące leczenia pacjentów, którzy byli podobni, z wyjątkiem ich płci12. Czytaj dalej Nieobecność błędu płci w skierowaniu pacjentów do cewnikowania serca

ANTYGENY

ANTYGENY Jak już wiemy, antygenami nazywamy ciała, które wprowadzone do ustroju w stanie nie zmienionym wywołują powstawanie w nim specjalnych ciał, posiadających zdolność wiązania się z antygenami i przez to zmieniania ich właściwości. Antygenami są różne drobnoustroje, komórki ustrojowe i ciała białkowe, to jest ciała posiadające budowę złożoną i dużą drobinę chemiczną. Prócz tego antygenami mogą być różne jady bakteryjne – jako wytwory przemiany materii drobnoustrojów. Ciało bakteryjne składa się z białka, lipidów i węglowodanów albo wolnych, albo powiązanych między sobą w postaci tzw. sympleksów. Czytaj dalej ANTYGENY

Wchlanianie do krwi toksyn bakteryjnych wywoluje powstawanie antytoksyn

Wchłanianie do krwi toksyn bakteryjnych wywołuje powstawanie antytoksyn, które zobojętniają jady. Wprowadzenie enzymów powoduje powstawanie we krwi antyenzymów, wprowadzenie zaś obcych krwinek wywołuje powstawanie hemolizyn, które rozpuszczają wprowadzone krwinki czerwone. Jeżeli wprowadzimy do ustroju obce komórki lub tkanki, to we krwi zjawiają się cytolizyny lub cytotoksyny, skierowane przeciwko tym komórkom lub tkankom. Nie wiadomo, czy istnieją liczne przeciwciała w związku z różnymi zmianami antygenu jako jednostki chemicznej, czy też istnieje jedno tylko ciało, które wykazuje różne działanie w zależności od rodzaju antygenu lub warunków, w jakich przebiega reakcja. Zinsser twierdzi, że działanie ,przeciwciała zależy od podłoża, na które dane przeciwciało działa i od stanu fizycznego środowiska. Czytaj dalej Wchlanianie do krwi toksyn bakteryjnych wywoluje powstawanie antytoksyn