Specjalista zajmujący się zaopatrywaniem złamań

width=300

Codzienna aktywność wymaga od nas nieraz częstego przemieszczania się z jednego miejsca, do drugiego. W sytuacji stresu, gdy szczególnie się śpieszymy, bardzo łatwo o potknięcie się i w konsekwencji wywrócenie. Nasz mózg automatycznie wysyła informację do układu ruchu, aby ten wyprostował kończyny i zamortyzował upadek kosztem ewentualnych złamań kończyn. Ortopeda warszawa jest lekarzem pracującym na szpitalnym oddziale ratunkowym. Wzywany jest w sytuacji, gdy pacjent przywieziony przez karetkę doznał jakiegoś urazu jakiejkolwiek kończyny i wymaga zaopatrzenia. Czytaj dalej Specjalista zajmujący się zaopatrywaniem złamań

Osteoporoza wymaga zaopatrzenia ortopedycznego.

width=300Choroby narządu ruchu są ściśle związane z przeciążeniem układu kostno-więzadłowego oraz poprawnie rozwiniętego układu mięśniowego. Wiąże się z wszelkimi złamaniami, zwichnięciami, skręceniami czy ubytkami. Przykładem takiej jednostki chorobowej jest osteoporoza. Jest to choroba układu kostnego, polegająca na ubytku masy i gęstości kości, co daje rezultat w obrazie mikro architektonicznym danej tkanki. Przez to takie osoby są narażone zdecydowanie częściej na złamania, czy uszkodzenia, co wiąże się z przykrymi konsekwencjami tej choroby. Czytaj dalej Osteoporoza wymaga zaopatrzenia ortopedycznego.

Antytoksyny mozna uzyskac w czystym stanie w postaci slabo upostaciowanych krysztalków

Antytoksyny można uzyskać w czystym stanie w postaci słabo upostaciowanych kryształków przez strącanie białka lub metodą trawienia tryptycznego. Antytoksyna jest charakteru białkowego. Ciepłota 70-30u niszczy antytoksynę w roztworze, natomiast ciepłota nawet 100, i UO działając na wysuszoną antytoksynę nie zmienia siły jej działania. Światło i pozafiołkowe promienie osłabiaj ą działanie, antytoksyny. Sposób działania antytoksyny polega na tym, że antytoksyna łącząc się z toksyną znosi jej działanie trujące. Czytaj dalej Antytoksyny mozna uzyskac w czystym stanie w postaci slabo upostaciowanych krysztalków

Macica

W zależności od stopnia zespolenia części macicznych przewodów Miillera rozróżniamy następujące typy macic, które wymienimy w kolejności wzrastania takiego zespolenia. Są to u Jednopochwych:- macica podwójna (uterus duples), – macica dwudzielna (uterus bipartitus), macica dwurożna (ut erus bicornis} i wreszcie-macica pojedyncza (uterus sirnplex). Ogólna ich charakterystyka była podana przy omawianiu rozwoju układu płciowego , niektóre zaś szczegóły będą uwzględnione dopiero w niniejszym rozdziale. Macica, jako całość, jest zawarta w więzadle szerokim (lig. latum) mieści się u Tetrapoda częściowo w jamie brzusznej, częściowo zaś w jamie miednicznej. Czytaj dalej Macica

Tego rodzaju macice ujmujemy pod nazwa macicy podwójnej

Tego rodzaju macice ujmujemy pod nazwą macicy podwójnej (uterus duple). W przypadkach tych jedynie części pochwowe przewodów Mullera wykazują pewną skłonność do zespolenia się, które nie prowadzi jednak do powstania pochwy pojedynczej (Didelphia ). Wzdłuż całej krawędzi bocznej macicy ciągnie się na różnej głębokości szczątkowy przewód Gartnera (ductus epoophori Gartneri), stanowiący jedyną pozostałość po przewodzie Wolffa (ductus Wolffi), który u samców pełni tak ważną rolę. Ażeby skończyć ze szczegółową analizą budowy szyjki macicznej zaznaczymy, że może ona zachowywać się w stosunku do pochwy dwojako. Koniec jej zatem przechodzi w pochwę albo bez wyraźnej granicy (Carnirora), albo też koniec ten wtłacza się do pochwy jak korek do butelki (H. Czytaj dalej Tego rodzaju macice ujmujemy pod nazwa macicy podwójnej

Zasadniczo powierzchnia sluzówki jamy macicznej jest gladka

Należy zaznaczyć, że śluzówka szyj których liczba stopniowo maleje w kierunku otworu macicznego zewnętrznego. Zasadniczo powierzchnia śluzówki jamy macicznej jest gładka i tylko u Ruminantia odznacza się- obecnością stożkowatych lub grzybowatych wyniosłości, -liścieni (cotyledones), ale, jak wiadomo i łożysko. Przeżuwaczy ma budowę swoistą, którą określamy mianem – łożyska liścieniowatego (placenta polycotyledona s. syndesmoohorialie). Było to powodem powstania jeszcze jednej nazwy synonimowej dla Ruminantia s. Czytaj dalej Zasadniczo powierzchnia sluzówki jamy macicznej jest gladka

Ssaki wykazujace tylko raz do roku nasilenie czynnosci jajników

Ssaki wykazujące tylko raz do roku nasilenie czynności jajników noszą nazwę – Mammalia monooestrica (większość z pośród dziko żyjących Przeżuwaczy), o ile takie nasilenie odbywa się dwa razy do roku wtedy mówimy o Mammalia dioestrica (Carnivora, Caprinoe itd. ) i wreszcie w przypadkach wielokrotności rui mamy do czynienia z – Mammalia polyoestrica (Hominidae, Primates, Equidae, Borinae, Orinae, Suidat Rodentia itd. ], Należy zaznaczyć, że na działalność jajników wywierają duży wpływ: ogólne samopoczucie, klimat, warunki atmosferyczne i wreszcie udomowienie . W stanie spoczynku śluzówka maciczna jest względnie cienka i mało ukrwiona, co jest powodowane małą ilością follikuliny, wydzielanej przez pęcherzyki Graafa. Początek wzmożenia działalności jajników przejawia się w wydzielaniu przez nie większej ilości follikuliny, która wywołuje rozrost śluzówki macicznej (proliferatio), osiągającej znaczną grubość i wykazującej silne przekrwienie. Czytaj dalej Ssaki wykazujace tylko raz do roku nasilenie czynnosci jajników

Zatoka moczowo-plciowa

Zatoka moczowo-płciowa (sinus urogenitalis), zwana również, choć niesłusznie, – przedsionkiem pochwy (restibulum: vaginae), jest jamą do której uchodzi zarówno pochwa – wejściem do pochwy (iniroitus vaginae), jak i – cewka moczowa żeńska (urethra femcnina), która ze swej strony otwiera się na zewnątrz w obrębie podłużnej – szpary muszlowej(sromowej) (rima vulvae), ograniczonej – wargami muszlowymi (sromowymi). U przeważającej większości ssaków zatoka moczowopłciowa żeńska jest jamą nader płytką, lecz obszerną i tym się różni od zatoki moczowopłciowej męskiej, która ulega znacznemu wydłużeniu i zcieńczeniu wskutek powstania członka kopulacyjnego. Na dnie zatoki moczowo-płciowej (fundus sinus urogenitalis) widnieje w górze – wejście do pochwy (introitus vaginae), a tuż pod nim mały- otwór cewki wewn. (orificium urethrae ext. ) , pod którym znajduje się u Ruminantia i u Suidae ślepy – zachyłek podcewkowy (direrticulum suburethrale), którego znaczenie nie jest jeszcze wyjaśnione. Czytaj dalej Zatoka moczowo-plciowa

wiekszosc gruczolów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu

Jest rzeczą prawdopodobną, że większość gruczołów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu, lecz pewną ich ilość o różnorodnym charakterze czynnościowym. O znaczeniu poszczególnych hormonów będą wzmianki poniżej, obecnie zaznaczę tylko, że są to czynniki nader energiczne, a więc przejawiające swą działalność w ilościach nikłych, niekiedy wprost fantastycznie drobnych, tym niemniej jednak zapewniających w warunkach prawidłowych niezbędną – równowagę hormonalną ustroju. Sprawność czynnościowa gruczołów dokrewnych może wykazywać cztery zasadnicze rodzaje: – czynność prawidłową, – nadczynność, – podczynność i wreszcie – odchylenia nieprawidłowe. Drobne odchylenia ilościowe w działalności gruczołów dokrewnych rozstrzygają wraz z zadatkami dziedzicznymi o konstytucji danego osobnika, tj. o jego wartości- morfologicznej, fizjologicznej i patologicznej. Czytaj dalej wiekszosc gruczolów dokrewnych wytwarza nie jeden rodzaj hormonu

Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków

Większość hormonów posiada ten sam skład chemiczny u wszystkich ssaków (i w ogóle u kręgowców), z czego wynikałoby, że reakcja tkanek na zadziaływanie danym hormonem zależy nie tyle od jego charakteru, ile od swoistości gatunkowej narządów, od podłoża na które wpływa hormon. Innymi słowy, każdy ssak dyskontuje na swój własny sposób bodźce hormonalne i odpowiednio na nie reaguje. Budowa gruczołów dokrewnych bywa bardzo różnorodna, wspólną jednak ich cechą jest obfitość unaczyniających je naczyń krwionośnych, a częstokroć ich bogate unerwienie, zwłaszcza ze strony układu współczulnego. Analizę poszczególnych gruczołów rozpoczniemy od – przysadki mozgowej, której działalność zazębia się w najprzeróżnorodniejszy sposób o przejawy wydzielnicze pozostałych przedstawicieli układu dokrewnego. 1) Przysadka mózgowa (hypophysis cerebri s. Czytaj dalej Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków