Macica

W zależności od stopnia zespolenia części macicznych przewodów Miillera rozróżniamy następujące typy macic, które wymienimy w kolejności wzrastania takiego zespolenia. Są to u Jednopochwych:- macica podwójna (uterus duples), – macica dwudzielna (uterus bipartitus), macica dwurożna (ut erus bicornis} i wreszcie-macica pojedyncza (uterus sirnplex). Ogólna ich charakterystyka była podana przy omawianiu rozwoju układu płciowego , niektóre zaś szczegóły będą uwzględnione dopiero w niniejszym rozdziale. Macica, jako całość, jest zawarta w więzadle szerokim (lig. latum) mieści się u Tetrapoda częściowo w jamie brzusznej, częściowo zaś w jamie miednicznej. Czytaj dalej Macica

ciesn maciczna

Dzięki lekkiemu spłaszczeniu dają uteri). Oddziela je od siebie silniej lub słabiej zaznaczona – cieśń maciczna (isthmus uteri. ). Szczelinowate światło trzonu ma nazwę – jamy macicznej (carum. uteri). Czytaj dalej ciesn maciczna

Najwyzszy stopien dwudzielnosci macicy stwierdzamy u Proboseidea

Najwyższy stopień dwudzielności macicy stwierdzamy u Proboseidea i u wielu z pośród Rodentia, li których podział macicy sięga tak daleko, że graniczy już z ukształtowaniem typu macicy podwójnej (uterus duplex), charakteryzującej MarsupiaIia. W macicy dwurożnej (uterus bicornis), cechującej Insectirora, Rodentia, Chirop tera, Perissodactyla, Orinae, Caprinae, Suidae i Prosimiae, okolice otworów macicznych jajowodów- wyciągają się pod postacią mniej lub więcej wydłużonych, symetrycznych – rogów macicznych h (cornua uterina), których światła – zachyłki rożne (recessus cornuales) łączą się ze światłem jamy macicznej. W za- kończeniach zachyłków rożnych otwierają się jajowody, dno zaś, oddzielające od siebie obydwa rogi maciczne, przybiera postać – wcięcia dennego (incisura fundica). Rozumie się samo przez się, że typ macicy dwurożnej stanowi wyższy szczebel ewolucyjny zespolenia przewodów Miillera, aniżeli macica typu dwudzielnego. W typie macicy pojedynczej (uterus simplex), występującej u Chiroptera, u Primates i u Hominidae , zespolenie części macicznych przewodów Miillera jest zupełne, wskutek czego jama maciczna tworzy jedną nie powikłaną całość, jak to się dzieje w macicy dwurożnej, dzięki obecności zachyłków. Czytaj dalej Najwyzszy stopien dwudzielnosci macicy stwierdzamy u Proboseidea

miesniówka maciczna

W sercu krwi i komór sercowych, a w macicy płodu z jamy macicznej w czasie porodu, przy czynnym udziale umięśnienia brzusznego. Poza tym mięśniówka maciczna (myometrium) kurczy się prawdopodobnie i na początku wykonywania aktu płciowego, po czym następuje rozkurcz, powodujący działanie ssące macicy na nasienie; działanie to ułatwia przedostanie się nasienia z pochwy do jamy macicznej. U ssaków u których wytrysk nasienia odbywa się wewnątrz przewodu szyjkowego (wejacuiatio intracerricaiis}, w przeciwieństwie do wytrysku w głąb pochwy (vejaculatio in tra vagina lis), pasma mięśniowe podłużne szyjki macicznej podlegają skurczowi, co powoduje otwarcie otworu macicznego zewn. (orificium uteri ex t. ), W czasie ciąży macica podlega niepomiernemu powiększeniu, ściany jej ulegają ścieńczeniu, a rniocyty wydłużają się dziesięciokrotnie, a niekiedy i więcej. Czytaj dalej miesniówka maciczna

Ssaki wykazujace tylko raz do roku nasilenie czynnosci jajników

Ssaki wykazujące tylko raz do roku nasilenie czynności jajników noszą nazwę – Mammalia monooestrica (większość z pośród dziko żyjących Przeżuwaczy), o ile takie nasilenie odbywa się dwa razy do roku wtedy mówimy o Mammalia dioestrica (Carnivora, Caprinoe itd. ) i wreszcie w przypadkach wielokrotności rui mamy do czynienia z – Mammalia polyoestrica (Hominidae, Primates, Equidae, Borinae, Orinae, Suidat Rodentia itd. ], Należy zaznaczyć, że na działalność jajników wywierają duży wpływ: ogólne samopoczucie, klimat, warunki atmosferyczne i wreszcie udomowienie . W stanie spoczynku śluzówka maciczna jest względnie cienka i mało ukrwiona, co jest powodowane małą ilością follikuliny, wydzielanej przez pęcherzyki Graafa. Początek wzmożenia działalności jajników przejawia się w wydzielaniu przez nie większej ilości follikuliny, która wywołuje rozrost śluzówki macicznej (proliferatio), osiągającej znaczną grubość i wykazującej silne przekrwienie. Czytaj dalej Ssaki wykazujace tylko raz do roku nasilenie czynnosci jajników

Powierzchnia sluzówki pochwy jest badz gladka

Stwierdzono, że zarówno na mięśniówkę, jak i na odczyn przesącza pochwowego wywierają duży wpływ jajniki . Powierzchnia śluzówki pochwy jest bądź gładka, bądź też, co częściej bywa, pokryta poprzecznymi wyniosłościami-grzebieniami pochwowymi (ruga e vaginales), wywoływującymi zwiększenie intensywności tarcia żołędzi penisa o ścianę pochwy, oraz fałdami podłużnymi, stanowiącymi zapas śluzówki. Po każdej stronie, wzdłuż krawędzi bocznych pochwy ciągnie się uwsteczniony przewód Wolffa pod postacią – przewodu Gartnera (ductus epoophori Gartneri. ), kończącego się w zatoce moczowopłciowej. Przewody Gartnera są bardzo dobrze wykształcone u Przeżuwaczy. Czytaj dalej Powierzchnia sluzówki pochwy jest badz gladka

Zatoka moczowo-plciowa jest wysiana sluzówka

Zatoka moczowo-płciowa jest wysiana śluzówką, wyposażoną w nieliczne gruczoły śluzowe. Wydzielany przez nie śluz chroni śluzówkę przed szkodliwym działaniem moczu. Dość szczególnie przedstawiają się sprawy u Proboseidea i u wielu Kenarthra (Tłradypodidae, Mynnecophagidae), gdyż u samic tych zwierząt zatoka moczowo-płciowa ulega znacznemu wydłużeniu i pogłębieniu, tak że funkcjonuje ona w trakcie aktu płciowego jako pochwa. 6) Muszla płciowa (R. P. Czytaj dalej Zatoka moczowo-plciowa jest wysiana sluzówka

Lechtaczka

Łechtaczka (clitoris) jest odpowiednikiem. narządu kopulacyjnego samców z tym jednak zastrzeżeniem, iż jest pozbawiona ciała jamistego cewki moczowej (corpus cavernosum. urethrae) i że jest znacznie słabiej rozwinięta. Słaby jej zazwyczaj rozwój tłumaczy się tym, że nie pełni ona roli narządu kopulacyjnego, lecz jest jedynie narządem zmysłowym, bardzo czułym na podrażnienia płciowe wskutek dużego zagęszczenia receptorów dotykowych. W łechtaczce, składającej się z dwóch symetrycznych – ciał jamistych łechtaczki (corpora caremosa clitoridis), wykazujących zasadniczo tę samą budowę, jaka charakteryzuje męski narząd kopulacyjny rozróżniamy: dwie – odnogi (crura clitoridie), przymocowujące się do miednicy, – trzon łechtaczki (corpus) i wreszcie – żołądź łechtaczki (glans clitoridie), mniej lub więcej okrytą napletkiem, W skórze żołędzi, która przybrała postać śluzówki, znajdują się liczne, wrażliwe na dotyk, ciałka czuciowe, podobnie jak w żołędzi członka męskiego. Czytaj dalej Lechtaczka

Budowa-sutka

Budowa-sutka (mamma) przedstawia się następująco. Rozróżniamy w nim przede wszystkim – trzon sutka (Colpus mammae) oraz odchodzącą od niego – brodawkę sutkową (papiila mammalis). Trzon ma zazwyczaj postać półkulistą i jest osadzony szeroką – podstawą (basie mammae) na powierzchni tułowia. Stanowi on skupienie gruczołowe, umieszczone w zrębie łącznotkankowym. Brodawka sutkowa, zawierająca przewody wydzielające, posiada zazwyczaj uwłosienie uwstecznione i zabarwienie różowe lub ciemne. Czytaj dalej Budowa-sutka

Przysadka rozwija sie z dwóch odrebnych zaczatków

Przysadka rozwija się z dwóch odrębnych zaczątków, z których zaczątek gardłowy, powstający pod postacią tzw. – kieszonki Rathkego, tworzy- płat przedni (lbus ant. ), z lejka zaś międzymózgowiowego (infundibulum) tworzy się – płat tylny (lobus post. ), pozostający w związku z podwzgórzem(hypothalamus). Obydwa płaty przylegają ściśle do siebie, będąc otoczone wspólną, łącznotkankową torebką (capsula hypophyseos), wysyłającą w głąb miąższu gruczołowego liczne drobne wypustki. Czytaj dalej Przysadka rozwija sie z dwóch odrebnych zaczatków