Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 2

W większości badań z randomizacją nie można było wykazać korzyści, a próby były krytykowane za nieodpowiedni projekt badania, próbki, które były zbyt małe, i złe wyniki w grupie operowanej samodzielnie. Metaanalizy sugerują korzyści z przeżycia po neoadjuwantowej chemioradioterapii, aczkolwiek często kosztem zwiększonej zachorowalności i śmiertelności pooperacyjnej. Wcześniej opisywaliśmy badanie fazy II neoadiuwantowej chemioradioterapii polegające na cotygodniowym podawaniu karboplatyny i paklitakselu z równoczesną radioterapią.7 Ten schemat był związany z niskim wskaźnikiem poważnych efektów toksycznych i całkowitym wycięciem bez guza w granicach mm od marginesów resekcji. (R0) uzyskano u wszystkich pacjentów po resekcji. Czytaj dalej Przedoperacyjna chemioradioterapia w przypadku raka przełyku AD 2

U samców obydwa prolany pobudzaja spermatogeneze

U samców obydwa prolany pobudzają spermatogenezę. Obecność prolanu w moczu samic ciężarnych umożliwia wczesne rozpoznanie ciąży metodą Ascbheima i Zondeka; 3) – hormon thyreotropowy (thyreostimulina – Aron) pobudza na równi z witaminą D działalność tarczycy; 4) – hormon parathyreotropowy (Anselmino) wpływa na działalność przytarczyc; 5) – hormon suprarenotropowy posiada związek z działalnością kory nadnerczy; 6) – hormon thymotropowy (J. Schockaert) wraz z – bormonem pankreoto-tropowym (Anselmino, Hoffmann) pobudza działalność grasicy i wysepek Langerhansa w trzustce. Płat tylny przysadki wytwarza: 1) – wazopresynę (pitressynę), powodującą, podobnie jak adrenalina, skurcz mięśniówki naczyń krwionośnych; 2) – orasthynę (pitocyńę), zwiększającą napięcie mięśniówek gładkich macicy, oskrzeli, przewodu pokarmowego i przewodu moczowego; 3) – bormon galaktotropowy, wywierający wpływ na sutki; 4) – hormon hydrotropowy, regulujący stopień nawodnienia tkanek. Płat pośredni (Lobus intermedius) wytwarza tzw. Czytaj dalej U samców obydwa prolany pobudzaja spermatogeneze

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 5

Pacjenci z brakującymi danymi byli uważani za niereagujących. Nie dokonano żadnych korekt w przypadku wielokrotnych porównań. Przeprowadzono analizę wrażliwości dla odpowiedzi klinicznej, w której pacjenci otrzymujący placebo wycofani z powodów niezwiązanych z leczeniem byli uważani za odpowiadających w podejściu najgorszego scenariusza . Aby porównać spójność wpływu leczenia badanego na odpowiedź kliniczną z placebo i tofacitinibem w dawce 0,5 mg, 3 mg, 10 mg lub 15 mg dwa razy na dobę, wykonaliśmy jedną wcześniej zaplanowaną analizę podgrup (zgodnie z wcześniejszym użyciem lub niewykorzystaniem terapii anty-TNF), jak również wiele analiz podgrup post hoc (w zależności od płci, wieku, masy ciała, wskaźnika masy ciała, czasu trwania wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zajętego obszaru okrężnicy, wyjściowego całkowitego wyniku Mayo, stężenia CRP na początku, wyjściowej kalprotektyny kałowej stężenie i stosowanie glukokortykoidu i mezalaminy w punkcie wyjściowym). Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 5

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 2

Hamowanie JAK1 osłabia przekazywanie sygnału przez prozapalne cytokiny, takie jak interleukina-6 i interferon-11. Przy wysokiej ekspozycji na tofacitinib w modelach przedklinicznych, zahamowanie sygnalizacji erytropoetyny może nastąpić za pomocą hamowania sygnalizacji JAK2.11 Blokada wspólnej cząsteczki sygnałowej stosowanej przez sześć ważnych cytokin powinna spowodować zahamowanie zarówno komórek T, jak i B, przy jednoczesnym zachowaniu funkcji regulacyjnej limfocytów T 8-10,12 Chociaż znaczenie rodziny JAK w patogenezie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy jest niejasne, tofacitinib wykazał skuteczność w zapobieganiu odrzuceniu alloprzeszczepu organicznego13,14 oraz w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów15-18 i łuszczycy.19,20 Opracowaliśmy 8-tygodniowe, kontrolowane placebo, badanie tofacitinibu w celu ustalenia dawki u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką aktywne wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
Metody
Prowadzenie badań
Sponsor firmy Pfizer pomógł zaprojektować badanie i przeanalizować dane. Główny badacz akademicki zaprojektował także studium i napisał pierwszą wersję manuskryptu. Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 2

Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 2

Po zakończeniu rekrutacji opublikowano wyniki badania III fazy. Badanie wykazało znaczącą poprawę zarówno przeżycia wolnego od progresji, jak i całkowitego czasu przeżycia z wemurafenibem w porównaniu z chemioterapią, przy współczynnikach hazardu odpowiednio 0,26 i 0,37, we wczesnej tymczasowej analizie całkowitego przeżycia. Mediana okresu obserwacji była nieco krótsza niż 4 miesiące, niewystarczająca do rozwiązania długoterminowych wyników leczenia wemurafenibem. Nasza próba fazy 2 miała znacznie dłuższy okres obserwacji. Czytaj dalej Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib AD 2

Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib

Około 50% czerniaków zawiera mutacje aktywujące (V600) w seryno-treoninowej kinazie białkowej B-RAF (BRAF). Doustny inhibitor walsażafmibu (PLX4032) często powodował regresje nowotworu u pacjentów z mutantem BRAF V600 z przerzutami czerniaka w badaniu fazy i polepszonym całkowitym przeżyciem w badaniu 3 fazy. Metody
Zaprojektowaliśmy wieloośrodkowe badanie fazy 2 wemurafenibu u pacjentów z wcześniej leczonym zmutowanym przerzutowym czerniakiem BRAF V600 w celu zbadania skuteczności wemurafenibu w odniesieniu do ogólnego odsetka odpowiedzi (odsetek leczonych pacjentów z odpowiedzią na nowotwór), czasu trwania odpowiedzi i całkowitego przeżycia . Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny wskaźnik odpowiedzi potwierdzony przez niezależny komitet ds. Czytaj dalej Zaawansowany czerniak leczony Vemurafenib

Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 8

Skuteczność tofacitinibu w leczeniu podtrzymującym wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie jest znana. Wymagaliśmy od pacjentów otrzymujących azatioprynę, 6-merkaptopurynę i metotreksat, aby przerwać je bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia tofacitinibem, a pacjenci, którzy wcześniej otrzymywali terapię anty-TNF, byli zmuszeni do przerwania leczenia przez co najmniej 8 tygodni przed rozpoczęciem badania. Tak więc wyników nie można ekstrapolować na pacjentów, którzy nie przerywali tych środków przed leczeniem tofacitinibem.
W naszym poprzednim, małym, 4-tygodniowym badaniu fazy 2a, dotyczącym tofacitinibu w dawkach mg, 5 mg i 15 mg dwa razy na dobę u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką chorobą Crohna, obserwowano wysoki odsetek odpowiedzi i remisji oraz brak dowodów na znaczące skuteczność z tofacitinibem.25 Nie jest jasne, czy niepowodzenie tofacitinibu pod kątem klinicznych punktów końcowych w chorobie Leśniowskiego-Crohna stanowi rzeczywistą różnicę od wrzodziejącego zapalenia okrężnicy pod wpływem tofacitinibu. Czytaj dalej Tofacitinib, doustny inhibitor kinazy Janus, w aktywnym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego AD 8

Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca

U pacjentów z ostrą niewydolnością serca proponowano wczesną interwencję z dożylnym środkiem rozszerzającym naczynia krwionośne jako cel terapeutyczny, mający na celu zmniejszenie stresu ściany serca i potencjalnie uszkodzenie mięśnia sercowego, co korzystnie wpływa na długoterminowe rokowanie pacjentów. Metody
W tej podwójnie ślepej próbie losowo przydzielono 2157 pacjentów z ostrą niewydolnością serca do otrzymywania ciągłego wlewu dożylnego ularytydu w dawce 15 ng na kilogram masy ciała na minutę lub pasującego placebo przez 48 godzin, oprócz przyjętej terapii. . Leczenie rozpoczęto po medianie 6 godzin po wstępnej ocenie klinicznej. Wyniki leczenia były następujące: zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych podczas mediany obserwacji trwającej 15 miesięcy i hierarchiczny złożony punkt końcowy, który ocenił początkowy 48-godzinny przebieg kliniczny. Czytaj dalej Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca

Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca cd

(Definicje, które zostały użyte do identyfikacji i oceny tych epizodów znajdują się w dodatkowym dodatku 15, 17). Ponadto pacjenci otrzymywali jakiekolwiek doustne lub dożylne leki na niewydolność serca, które uznano za klinicznie odpowiednie. Pacjenci byli obserwowani pod kątem wystąpienia rehospitalizacji przez 6 miesięcy i wystąpienia zgonu przez cały czas trwania badania. Wyniki pierwotne i wtórne
Rycina 1. Rycina 1. Czytaj dalej Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca cd

Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca ad

Komisja ds. Etyki w każdym ośrodku próbnym zatwierdziła badanie, a wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Komitet wykonawczy wraz ze sponsorem (Cardiorentis) opracował i zmodyfikował protokół oraz nadzorował rekrutację pacjentów i analizę danych; komisja przedstawiła niezależną interpretację wyników. 17 Komitet ds. zdarzeń klinicznych sklasyfikował zgony i orzeczone zdarzenia nie mające wpływu na stan zdrowia, a komisja ds. Czytaj dalej Wpływ ularitidu na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych w ostrej niewydolności serca ad