Wiekszosc hormonów posiada ten sam sklad chemiczny u wszystkich ssaków

Większość hormonów posiada ten sam skład chemiczny u wszystkich ssaków (i w ogóle u kręgowców), z czego wynikałoby, że reakcja tkanek na zadziaływanie danym hormonem zależy nie tyle od jego charakteru, ile od swoistości gatunkowej narządów, od podłoża na które wpływa hormon. Innymi słowy, każdy ssak dyskontuje na swój własny sposób bodźce hormonalne i odpowiednio na nie reaguje. Budowa gruczołów dokrewnych bywa bardzo różnorodna, wspólną jednak ich cechą jest obfitość unaczyniających je naczyń krwionośnych, a częstokroć ich bogate unerwienie, zwłaszcza ze strony układu współczulnego. Analizę poszczególnych gruczołów rozpoczniemy od – przysadki mozgowej, której działalność zazębia się w najprzeróżnorodniejszy sposób o przejawy wydzielnicze pozostałych przedstawicieli układu dokrewnego. 1) Przysadka mózgowa (hypophysis cerebri s. glandula pituitaria). Pod nazwą tą kryje się gruczoł dokrewny morfogenetycznie podwójny, pod względem zaś fizjologicznym stanowiący ośrodek tworzenia się dużej ilości różnorodnych hormonów. Chociaż przysadka mózgowa jest jednym z najmniejszych gruczołów dokrewnych (największa wśród zwierząt domowych jest u Bas taurus, najmniejsza u Felis domestica; u Hominidae waży zaledwie 0,5 g l), tym niemniej odgrywa wśród nich rolę naczelną i kierowniczą. Wiąże się to zapewne z tym, że pojawia się ona już u Cyclostomata. [przypisy: przychodnia medycyny rodzinnej, fizjoterapia po endoprotezoplastyce stawu biodrowego dzieci, fizjoterapia po endoprotezoplastyce stawu biodrowego ]

Powiązane tematy z artykułem: choroba bostońska u dorosłych fizjoterapia po endoprotezoplastyce stawu biodrowego przychodnia medycyny rodzinnej