Zatoka moczowo-plciowa

Zatoka moczowo-płciowa (sinus urogenitalis), zwana również, choć niesłusznie, – przedsionkiem pochwy (restibulum: vaginae), jest jamą do której uchodzi zarówno pochwa – wejściem do pochwy (iniroitus vaginae), jak i – cewka moczowa żeńska (urethra femcnina), która ze swej strony otwiera się na zewnątrz w obrębie podłużnej – szpary muszlowej(sromowej) (rima vulvae), ograniczonej – wargami muszlowymi (sromowymi). U przeważającej większości ssaków zatoka moczowopłciowa żeńska jest jamą nader płytką, lecz obszerną i tym się różni od zatoki moczowopłciowej męskiej, która ulega znacznemu wydłużeniu i zcieńczeniu wskutek powstania członka kopulacyjnego. Na dnie zatoki moczowo-płciowej (fundus sinus urogenitalis) widnieje w górze – wejście do pochwy (introitus vaginae), a tuż pod nim mały- otwór cewki wewn. (orificium urethrae ext. ) , pod którym znajduje się u Ruminantia i u Suidae ślepy – zachyłek podcewkowy (direrticulum suburethrale), którego znaczenie nie jest jeszcze wyjaśnione. Cewka moczowa żeńska (urethra feminina) jest w zasadzie nader krótka, lecz szeroka. O wyjątkach od tego prawidła będzie mowa w następnym rozdziale. Po bokach otworu cewkowego zewnętrznego znajdują się ujścia drobnych skupień gruczołów. Ujścia te są znane pod nazwą – przewodów przycewkowych (ductus paraurethrales). Immissio penis do pochwy byłoby niemożliwe w środowisku suchym. [patrz też: bostonka choroba warszawa, bostonka choroba, protezy akrylowe ]

Powiązane tematy z artykułem: bostonka choroba protezy akrylowe przychodnia medycyny rodzinnej